Uzasadnienie
- 1. Decyzją z dnia 12 marca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania J. S., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z dnia 5 grudnia 2011 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów pochodzących z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia organy podatkowe wskazały m.in. art. 20 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).
- 2. Na decyzję organu odwoławczego J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 601/12 oddalił ją.
- 3. Z wyrokiem Sądu pierwszej instancji nie zgodziła się strona skarżąca i w złożonej skardze kasacyjnej, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Gliwicach, zarzuciła mu m.in. naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. poprzez niewłaściwe zastosowanie.
- 4. Z informacji posiadanych przez tutejszy Sąd wynika, że postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt II FSK 1835/13 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym: "czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.), jest zgodny z art. 2 w zw. z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni (art. 193 P.p.s.a.). W ocenie tutejszego Sądu w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w przytoczonym powyżej przepisie, albowiem ocena zgodności z Konstytucją RP ustawowej podstawy do wydania zaskarżonej decyzji dokonana przez Trybunał Konstytucyjny niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok sądu administracyjnego, którym dokonuje się kontroli legalności tego aktu.
Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 193 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.