Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/RZ 1672/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po połączeniu do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw oznaczonych sygnaturą akt I SA/Rz 580/09 i I SA/Rz 581/09 i prowadzeniu sprawy pod sygnaturą akt I SA/Rz 581/09, oddalił dwie skargi R.P. na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 18 marca 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r i 2006r. Powyższy wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną podatnika, w której został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania opisanych powyżej dwóch decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 18 marca 2009 roku.
Skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie zasadne jest wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż w sprawie występuje zarówno ważny interes publiczny, jak i interes strony przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji oraz występują przesłanki przewidziane w art. 61 § 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - zwana dalej u.p.p.s.a.). Skarżący podkreślił także, że w obecnej sytuacji zbycie zapasów metali kupionych po wyższych cenach z przeznaczeniem uzyskanych środków na zapłatę określonego zaskarżonymi decyzjami podatku jest znacznie utrudnione i spowodowałoby znaczne straty, powodujące konieczność likwidacji, a nawet upadłości przedsiębiorstwa podatnika. Argumentował też we wniosku, że taka sytuacja zagroziłaby egzystencji podatnika i jego rodziny oraz zatrudnionych przez skarżącego pracowników i ich rodzin.
Strona podkreśliła także, że postanowieniami z dnia 20 maja 2009 roku wydanymi w sprawach o sygnaturach akt I SA/Rz 580/09 oraz I SA/Rz 580/09 Sąd na podstawie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonych w tych postępowaniach dwóch decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 18 marca 2009 roku.
W odpowiedzi na powyższą skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w R. nie odniósł się do treści argumentów, stanowiących istotę danego wniosku o wstrzymanie wykonania opisanych na wstępie decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Sąd kasacyjny przypomina, że zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: u.p.p.s.a.). Przechodząc zaś do rozpoznania wniosku strony zacząć trzeba od uwagi, że z w/w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., wynika, iż wnioskodawca powinien uprawdopodobnić istnienie przesłanek w nim określonych. Stosownie bowiem do jego treści sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte więc w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., wskazujących na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku, a odnoszące się do mogących zaistnieć sytuacji w stosunku do strony mogą być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania decyzji. Istnieje również niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w postaci groźby likwidacji bądź upadłości przedsiębiorstwa skarżącego. Ponadto wysokość zobowiązania podatkowego ustalona w zaskarżonych decyzjach wynosi 1.304.513 zł, a więc wykonanie egzekucji w takiej wysokości mogłoby doprowadzić do nieodwracalnych skutków dla strony skarżącej a także pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwie R.P.
Przedstawione przez pełnomocnika skarżącego okoliczności stanowią podstawę do udzielenia mu ochrony tymczasowej w toku postępowania kasacyjnego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a.