Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 13 maja 2009 r., I SA/Kr 302/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną przez R. S. i G. S. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 22 grudnia 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z 25 września 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł dyrektor izby skarbowej.
2. W dniu 28 kwietnia 2010 r. wpłynął do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek podatników o zawieszenie postępowania w sprawie II FSK 1580/09. W uzasadnieniu wskazano, iż 9 listopada 2009 r. został złożony wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji dyrektora izby skarbowej i naczelnika urzędu skarbowego. Podatnicy podnieśli, iż decyzjom tym zarzucono, że dotyczą sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z 29 listopada 2007 r. o umorzeniu wobec R. S. postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym za 2001 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Wniosek podlega oddaleniu. Jak wynika z treści art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest takie rozumienie powyższego przepisu, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponieważ art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi jedną z fakultatywnych podstaw zawieszenia postępowania, zatem zawieszenie danego postępowania zależy od względów celowościowych i jest pozostawione ocenie sądu. W niniejszej sprawie podatnicy wnoszą o zawieszenie postępowania w związku z okolicznością, iż został złożony wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej i drugiej instancji, które zostały poddane kontroli przez WSA. Podatnik wskazał, iż sprawa została już zakończona wcześniejszą decyzją naczelnika urzędu skarbowego. Przedmiotowy wniosek o stwierdzenie nieważności został złożony już po wniesieniu skargi kasacyjnej przez organ. Na marginesie wskazać należy, iż decyzja ta dotyczy tylko R. S., natomiast postępowanie sadowoadministracyjne dotyczy podatnika i jego żony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powoływany w uzasadnieniu wniosku o zawieszenie postępowania wynik postępowania toczącego się przed dyrektorem izby skarbowej o stwierdzenie nieważności przedmiotowych decyzji nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy rozpoznawanej przez sąd. Wskazać należy iż, zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednakże z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeśli zatem wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a, to sąd zobligowany jest uwzględnić je w trakcie rozpoznawania sprawy.
Zawieszenie postępowania na wniosek stron przewiduje jedynie art. 126 p.p.s.a., jednakże w tym przypadku konieczna byłaby zgoda pozostałych stron. Taki wniosek byłby dla Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 192 p.p.s.a., wiążący. Ponieważ jednak w niniejszej sprawie wniosek złożyli wyłącznie podatnicy, powyższe przepisy nie znajdują zastosowania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 i art. 131 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.