Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 16 listopada 2017 r., sygn. akt II FSK 1595/17

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jerzy Płusa przewodniczący
Sędzia NSA Stanisław Bogucki przewodniczący
Sędzia NSA Jerzy Rypina przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. sp. k. z siedzibą w P.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1232/16
Sprawa
w sprawie ze skargi T. sp. k. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia 1) oddala skargę kasacyjną,

Sentencja

  1. 2) zasądza od T. sp. k. z siedzibą w P. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. akt I SA/Kr 1232/16) oddalił skargę T. spółka komandytowa w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2016 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

Spółka nie zgodziła się z powyższym wyrokiem i wywiodła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenia przepisów postępowania, mające wpływ na treść zaskarżonego wyroku tj. art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a. w związku z art. 134 i 144 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016, poz. 599, dalej: u.p.e.a.) przez dokonanie błędnej oceny legalności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie i uznanie, że złożenie przez skarżącego zażalenia nastąpiło z uchybieniem terminu, co skutkowało naruszeniem interesu skarżącego przez uniemożliwienie kontroli sądowej wydanego przez organ administracji postanowienia.

W oparciu o powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarówno kosztów postępowania kasacyjnego jak i kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji oraz o rozpoznanie sprawy również pod nieobecność skarżącego.

Strona zrzekła się przeprowadzenia rozprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wystosowało odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

W rozdziale 11 k.p.a. ustawodawca uregulował procedurę dotyczącą zażaleń od wydanych w toku postępowania postanowień. W art. 141 § 2 k.p.a. ustanowił siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia, liczony od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustanie - od dnia jego ogłoszenia stronie.

Powyższy termin jest terminem ustawowym i zawitym. Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia (art. 134 w związku z art. 144 k.p.a.). Należy podkreślić, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a.

W rozpoznawanej sprawie bezsporny jest fakt, że postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 1 czerwca 2016 r. zostało doręczono stronie w dniu 6 czerwca 2016 r. Również nie budzi wątpliwości fakt, że zażalenie zostało złożone przez stronę w dniu 23 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego). Wobec tego jest rzeczą oczywistą, że złożone przez skarżącego zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Wskazać należy, że stwierdzenie uchybienia terminu nie zależy od uznania organu. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia - co też organ w tej sprawie uczynił.

Tak wiec, wbrew odmiennemu stanowisku prezentowanemu w skardze kasacyjnej, niepopartego żadnymi dowodami, nie można dopatrzyć się żadnego uchybienia w kontrolowanym orzeczeniu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na mocy art. 204 pkt 1 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.