Uzasadnienie
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 9 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 4/17 w sprawie ze skarg J. W. i T. W. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z 7 listopada 2016 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r., 2013 r., 2014 r. i 2015 r. został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargą kasacyjną Skarżących.
W piśmie procesowym z 11 kwietnia 2019 r. Skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania sądowego w tej sprawie stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) z uwagi na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1167/17, w którym przedstawiono tożsame zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości do rozstrzygnięcia w składzie siedmiu sędziów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek Skarżących zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które ma być zawieszone.
We wskazanym przez Strony postanowieniu z 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1167/17 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: Czy w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. sformułowanie "w składzie jednostki wojskowej użytej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom" użyte w art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. nr 51 poz. 307 ze zm.) dotyczy wyłącznie polskiej jednostki, o której stanowi art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r. poz. 461 ze zm.) oraz art. 1 i art. 2 pkt 1 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. z 1998 r., Nr 162, poz. 1117 ze zm.), czy także innych międzynarodowych jednostek wojskowych?
W skardze kasacyjnej Skarżących od wyroku WSA w Olsztynie z 9 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 4/17 zawarto zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w tym samym stanie prawnym z uwagi na błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano zaś na rozbieżności w orzecznictwie co do przesłanek zwolnienia podatkowego zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie zaszły więc przesłanki do fakultatywnego zawieszenia postępowania sadowego wynikające z cytowanego art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, mając również na względzie stabilność orzecznictwa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.