Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 lutego 2009 roku w sprawie o sygnaturze akt II FSK 1635/07, oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 czerwca 2007 roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wr 479/07 uwzględniającego skargę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "I." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 18 grudnia 2006 roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 rok. Pismem z dnia 12 lutego 2009 roku pełnomocnik spółki wykonujący zawód radcy prawnego wystąpił o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2009 roku w zakresie rozstrzygnięcia co do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Argumentował, iż wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego spółka złożyła w odpowiedzi na skargę kasacyjną zawartą w piśmie procesowym z dnia 15 października 2007 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o uzupełnienie wyroku zasługuje na uwzględnienie. W myśl bowiem art. 209 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1290) dalej u.p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 204 tej ustawy. Stosownie do tego przepisu, w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Wysokość zaś kwoty zwrotu określono zgodnie z § 14 ust. 2 punkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349). W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 157 § 1 i § 2 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.