Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 1105/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E. i J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] ([...]) w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2004 oraz ustalenia nowego wymiaru tego podatku.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżących złożył w dnia 22 czerwca 2006 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu dwa wnioski o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu w/w wyroku z uzasadnieniem (dla skarżącej i skarżącego). Sąd i instancji przesłał odpis wyroku z uzasadnieniem 20 lipca 2006 r., który został odebrany przez pełnomocnika dnia 5 sierpnia 2006 r. Z kolei dnia 16 sierpnia 2006 r. wysłany został drugi odpis wyroku z uzasadnieniem, który również został doręczony pełnomocnikowi skarżących dnia 21 sierpnia 2006 r. Pełnomocnik złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku w imieniu skarżącej dnia 21 września 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego jest kwestia wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika skarżącej w ustawowym terminie. Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz,1270, zwanej dalej u.p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W punkcie wyjścia należy wyjaśnić pojęcie strony w niniejszej sprawie. W myśl dyspozycji zawartej w art. 133 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm., zwanej dalej Ordynacja podatkowa) w przypadku, o którym mowa w art. 92 § 3 Ordynacji podatkowej jedną stroną postępowania są małżonkowie i każdy z nich jest uprawniony do działania w imieniu obojga. Jeśli zatem przepis ten uznaje za jedną stronę postępowania małżonków opodatkowanych wspólnie z mocy odrębnych przepisów, którzy stosownie do przepisu art. 92 § 3 Ordynacji podatkowej ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe oraz solidarna jest ich wierzytelność o zwrot nadpłaty podatku, to uzasadniony jest wniosek, iż małżonkowie w takiej sytuacji nie mają odrębnych uprawnień procesowych, a organ prowadzi jedno postępowanie podatkowe, wydając po jego zakończeniu jedną decyzję wobec obojga małżonków.
W związku z tym w niniejszej sprawie stroną postępowania podatkowego w przedmiocie określenia podatku od nieruchomości, a w konsekwencji także postępowania sądowego, byli oboje małżonkowie, a nie każdy z osobna.
Ponadto oboje skarżący ustanowili jednego pełnomocnika - radcę prawnego - do działania w ich sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu (k-31,32 - akta Sądu I instancji). Skoro tenże pełnomocnik działał w imieniu i na rzecz obojga skarżących, nie było zatem konieczne występowanie z dwoma identycznymi wnioskami o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku. W tej sytuacji Sąd I instancji powinien przesłać jeden odpis wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżących, na co wskazuje treść art. 76 § 1 u.p.p.s.a. ("pełnomocnikowi kilku osób doręcza się jeden egzemplarz pisma i załączników"). Bez znaczenia pozostaje także fakt, iż odpisy doręczone zostały przez Sąd I instancji w dwóch odległych od siebie terminach (5 i 21 sierpnia 2005 r.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego termin do wniesienia skargi kasacyjnej zaczął biec dla obojga skarżących w momencie doręczenia ich pełnomocnikowi pierwszego odpisu wyroku z uzasadnieniem, czyli dnia 5 sierpnia 2006 r. Od tego bowiem dnia należało liczyć 30 - dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednakże pełnomocnik skarżących złożył skargę kasacyjną dnia 21 września 2006 r., licząc bezpodstawnie termin do jej wniesienia od dnia 21 sierpnia 2006 r. - czyli od chwili doręczenia drugiego odpisu wyroku z uzasadnieniem. Dlatego też skarga kasacyjna została złożona w niniejszej sprawie po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art.177 § 1 w zw. z art.193 u.p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną.