Uzasadnienie
Wyrokiem z 25 stycznia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę M.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 8 lipca 2008 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Naczelny Sąd Administracyjny w powyższym wyroku zasądził od skarżącej na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, jak również przyznał od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) na rzecz doradcy podatkowego A. K. kwotę 5.400 zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Doradca podatkowy pismem z 8 kwietnia 2011 r. wniósł zażalenie od wskazanego powyżej postanowienia w przedmiocie zasądzenia na jego rzecz od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwoty 5.400 zł powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Domagał się uchylenia tego postanowienia oraz przyznania mu wynagrodzenia w kwocie 9.000 zł powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług oraz zwrotu kwoty 351,32 zł tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków w kwocie powiększonej o stawkę podatku do towarów i usług.
W tym samym piśmie przedstawiono również ewentualny wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2011 r. o zasądzenie na rzecz pełnomocnika kosztów nieopłaconej pomocy prawnej do wysokości 9.000 zł plus kwoty 351,32 zł tytułem zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że nie jest dopuszczalne złożenie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym Sąd postanowił przyznać od Skarbu Państwa na rzecz doradcy podatkowego kwotę 5.400 zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zażalenie (tak jak skarga) jest z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji, nad sądem który wydał zaskarżone orzeczenie. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego orzeczenia są ostateczne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie. Podstawy wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie daje także art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej p.p.s.a., określający rodzaje postanowień na które przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu zażalenia.
Z kolei przedstawiony w piśmie wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jako nieuzasadniony należało oddalić. W myśl art. 157 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy, wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego można złożyć, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi kasacyjnej albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie zapadłe w dniu 25 stycznia 2011 r., poza oddaleniem skargi kasacyjnej złożonej przez M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, obejmuje ponadto postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, jak również postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej na rzecz skarżącej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Nie można zatem uznać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, co uzasadniać miałoby uzupełnienie wyroku na zasadzie wynikającej z art. 157 § 1 p.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Zasądzenie kosztów postępowania w odmiennej wysokości od tej, której domagał się ustanowiony z urzędu pełnomocnik nie oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika z urzędu (por. post. NSA z dnia 13 maja 2008 roku II FSK 50/07 LEX nr 505345). Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 157 § 1-2 w związku z art. 184 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku.