Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2005 r., I SA/Gl 1017/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Mariusza P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 czerwca 2004 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W dniu 6 października 2005 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego Bożenę B., złożył skargę kasacyjną, w której zaskarżono w całości powyższy wyrok. Zarzucono naruszeniu przepisów postępowania tj. art. 183 par. 2 pkt 5 w zw. z art. 6 i art. 10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a./ w zw. art. 106 par. 3, par. 5 tejże ustawy i art. 379 pkt 5 Kpc w zw. z art. 210 par. 1, 2, 3 Kpc przez pozbawienie prawa do obrony co stanowiło o nieważności postępowania. Zarzucono także naruszeniu przepisów prawa materialnego: /1/ art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j.: Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm., dalej: u.p.d.o.f./ przez nie zaliczenie wydatków na materiały i prace budowlane poniesionych przez skarżącego na remont najmowanego lokalu użytkowego w koszty działalności gospodarczej, /2/ art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. przez rozszerzenie interpretacji, iż miało miejsce zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o wydatki dotyczące międzynarodowych rozmów telefonicznych, /3/ art. 23 u.p.d.o.f. przez dokonanie rozszerzającej interpretacji jego obowiązywania na wydatki obejmujące materiały i prace budowlane przy remoncie najmowanego lokalu użytkowego, co mogło mieć wpływ na zaskarżony wyrok.
Ponadto przedstawiono okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji, które mogły mieć wpływ na zaskarżony wyrok. W związku z postawionymi zarzutami wniesiono o zwrot kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej rozwinięto postawione w petitum zarzutu. Skargę kasacyjną zakończono słowami: Zatem opierając się na konstytucyjnej zasadzie sprawiedliwości skarżący wnosi pod ocenę Sądu skargę kasacyjna wnioskując jak wykazano."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym o charakterze sformalizowanym. Wymogi formalne jakie powinna spełniać określa art. 176 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania przepisane dla pism w postępowaniu sądowym, wynikające z przepisów art. 46 i 47 tej ustawy, oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy też w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stwierdzić więc należy, że art. 176 p.p.s.a. określa dla skargi kasacyjnej zarówno wymogi formalne jakie wypełniać powinno każde pismo w postępowaniu sądowym jak i wymogi szczególne przepisane tylko dla skargi kasacyjnej.
Stosownie do art. 49 w związku z art. 193 p.p.s.a. braki skargi kasacyjnej w części dotyczącej warunków, jakim powinno odpowiadać każde pismo w postępowaniu sądowym mogą zostać uzupełnione. Natomiast wymogi przewidziane w art. 176 ustawy tylko dla skargi kasacyjnej sanacji nie podlegają. Taka konstatacja wynika z brzmienia art. 183 ustawy, zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza związanie Sądu zawartymi w skardze podstawami kasacyjnymi oraz wynikającą z tego możliwością uwzględnienia skargi tylko w granicach wniosku w niej zawartego, a więc o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że wymogi skargi kasacyjnej wymienione w art. 176 ustawy po wyrazie "oraz" stanowią jej elementy konstrukcyjne. Taka okoliczność powoduje, że brak któregokolwiek z nich oznacza, iż skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych pisma w postępowaniu sądowym. W związku z tym skarga kasacyjna obarczona takimi brakami podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna /por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04 - nie publ./
Skarga kasacyjna w rozpoznanej sprawie nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych w art. 176 p.p.s.a, nie zawiera bowiem wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Wskazać przy tym trzeba, że w świetle art. 183 par. 1 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do dokonywania wykładni zakresu zaskarżenia skargą kasacyjną jak kierunku orzekania, gdyż jest nimi związany.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 178 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.