Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 lutego 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 października 2015 r. w przedmiocie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2015 r.
Od powyższego orzeczenia pełnomocnik skarżącego wywiódł skargę kasacyjną, wnioskując o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Pismem z dnia 27 czerwca 2018 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć - por. art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Cofnięcie skargi kasacyjnej wiąże sąd, jednakże uznaje się cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałby uznanie cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. To z kolei obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.