Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 września 2018 r., sygn. akt II FSK 1722/18

Uzasadnienie

1. 1. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2017 r. o sygn. III SA/Wa 683/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. O. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IS) z dnia 17 grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości podatkowe spadkodawcy. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Wyrok jest dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. 2. Powyższy wyrok zaskarżyła skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego z urzędu). Jednocześnie sformułowała w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora IS oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia 7 września 2015 r. Wniosek ten umotywowała niebezpieczeństwem wyrządzenia jej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
3. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
4. 3.1. Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie natomiast do art. 61 § 6 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658; dalej: ustawa nowelizująca) z dniem 15 sierpnia 2015 r., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: (1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; (2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Stosownie do art. 2 ustawy nowelizującej przepis art. 61 § 6 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 20 ustawy nowelizującej stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie.
5. 3.2. Odnosząc powyższą argumentację do rozpoznawanej sprawy nie sposób pominąć, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest powieleniem w tej samej sprawie wniosku zawartego w skardze do WSA w Warszawie, który postanowieniem z dnia 12 lipca 2016 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Nie bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy pozostaje, że mimo wydania przez Sąd pierwszej instancji wyroku w dniu 12 czerwca 2017 r. oddalającego skargę, jest on nadal nieprawomocny z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w obrocie prawnym - zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. - pozostaje postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2016 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przez Sąd pierwszej instancji rozciągają się również na postępowanie kasacyjne. W konsekwencji postępowanie wywołane wnioskiem skarżącej zawartym w skardze kasacyjnej należy uznać za bezprzedmiotowe.
6. 3.3. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. i art. 61 § 3 i 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.