Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 436/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 19 lutego 2007 r., Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r.
Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że powodem odrzucenia było uchybienie 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi wskazanemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Pełnomocnik R. S. złożył skargę - datowaną na 12 czerwca 2007 r. - oraz - w trybie art. 58 § 1 Kpa - wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu, przyznając, że uchybienie terminu miało miejsce, przedstawił jego powody i zawarł informację, że z chwilą otrzymania postanowienia WSA w Krakowie o odrzuceniu skargi, skarżący za pośrednictwem poczty złożył wniosek z 21 maja 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia skargi. W ocenie autora "skargi kasacyjnej" przedstawione "fakty" wskazywały na to, że składana skarga kasacyjna w pełni zasługiwała na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedmiotem skargi kasacyjnej może być wyłącznie wyrok lub kończące postępowanie w sprawie postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skargę kasacyjną można było oprzeć wyłącznie na dwu podstawach wskazanych w art. 174 tej ustawy:
- - naruszeniu (przez wsa) prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1),
- - naruszeniu (przez wsa) przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2).
Z kolei art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymagał, aby skarga kasacyjna czyniła zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierała oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
"Skarga kasacyjna" R. S. nie wskazywała ani podstaw kasacyjnych - zarzutów naruszenia prawa skarżonym postanowieniem; jej autor wręcz przyznał, że uchybienie terminowi do złożenia skargi miało miejsce, ani - siłą rzeczy - ich uzasadnienia. Nie zawierała żadnych elementów wskazanych w przytoczonych przepisach, nie mogła być zatem przedmiotem merytorycznej oceny w instancyjnym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tej przyczyny jej wniesienie - w formie, w jakiej zostało to dokonane - było niedopuszczalne.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.