Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z 6 czerwca 2011 r. Skarżąca M. B. wniosła na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta P. Wskazała, że jest wdową, utrzymującą się jedynie z renty i prowadzącą samodzielnie gospodarstwo domowe. W związku z przyjmowaniem leków znaczną część domowego budżetu stanowią wydatki na ich zakup (ok. 100 zł). Skarżąca wymieniła także pozostałe stałe opłaty, do których zaliczyła czynsz (367 zł), ubezpieczenie mieszkania (61 zł/rok), ubezpieczenie na życie (32,28 zł/kwartał), gaz (50 zł/2 m-ce), energię elektryczną (50 zł/2 m-ce), telefon stacjonarny (60 zł), żywność i środki czystości (500 zł). Skarżąca wyraziła obawę, iż w przypadku przymusowego wykonania decyzji wymiarowej zostanie zajęta renta, co może wyrządzić jej znaczną szkodę. Pozbawienie jej części dochodów spowoduje konieczność zrezygnowania z wykupienia leków, co może zagrozić jej zdrowiu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na skarżącym ciąży obowiązek wskazania okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przywołane przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, o czym stanowi art. 193 p.p.s.a.
Rozpatrując wniosek Skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny miał na względzie to, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zostało już wstrzymane w postępowaniu przed Sądem I instancji. Nastąpiło to mianowicie na mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 28 września 2010 r. Podstawą prawną działania organu był art. 61 § 2 p.p.s.a.
Obecny swój wniosek Skarżąca umotywowała tymi samymi okolicznościami faktycznymi, które legły u podstaw przywołanego postanowienia. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sytuacja Skarżącej w dalszym ciągu uzasadnia udzielenie jej tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z przedstawionej przez nią argumentacji wynika, że Skarżąca jest osobą starszą, przyjmującą regularnie leki i prowadzącą samodzielnie gospodarstwo domowe. Jedynym jej źródłem utrzymania jest renta. Rozmiar spornego zobowiązania podatkowego jest znaczny, bo wynosi prawie 15.000 zł. Wskazane okoliczności zostały dostatecznie wykazane przez Skarżącą w dokumentach dołączonych do skargi.
W świetle tych okoliczności zachodzą, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przesłanki wskazane w treści przytoczonego art. 61 § 3 p.p.s.a. Przymusowe wykonanie decyzji i tym samym utrata przez Skarżącą części dochodu niesie ze sobą realne niebezpieczeństwo wystąpienia następstw trudnych do odwrócenia, chociażby w zakresie ochrony zdrowia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.