Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Krystyny J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego z uwagi na nieusunięcie wskazanych braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dniu pod rygorem odrzucenia skargi.
Z pełnomocnictwa złożonego do Sądu w wyniku powyższego wezwania wynikało, że Krystyna J. udzieliła pełnomocnictwa swojemu bratu do zastępowania jej we wszystkich postępowaniach cywilnych, administracyjnych i podatkowych, które dotyczą jej praw, obowiązków i interesów prawnych. Sąd uznał, że tak skonstruowane pełnomocnictwo nie obejmuje postępowania przed sądami administracyjnymi, a zatem brak skargi nie został prawidłowo uzupełniony.
Skargą kasacyjną Krystyna J. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 58 par. 1 pkt 3 i art. 6 w związku z art. 37 par. 1 w związku z art. 46 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przedwczesne odrzucenie skargi strony z powodu nie uzupełnienia braków skargi, mimo nie udzielenia stronie występującej bez profesjonalnego pełnomocnika wystarczających wskazówek i pouczeń co do czynności procesowych i ich skutków.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w niniejszej sprawie strona była reprezentowana w postępowaniu podatkowym przez brata nie będącego profesjonalnym pełnomocnikiem. Zdaniem autora skargi kasacyjnej wezwanie do uzupełnienia braków skargi, mimo zawartego pouczenia uchybiło art. 6 w związku z art. 58 par. 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż w żaden sposób nie odnosiło się do kwestii braków formalnych skargi dotyczących nie dołączenia lub niewłaściwego zakresu pełnomocnictwa.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony nie będący profesjonalistą na skutek nienależytego pouczenia uznał, że został wezwany do ponownego złożenia pełnomocnictwa, które już znajdowało się w aktach sprawy.
W dalszej części uzasadnienia wskazano, że gdyby przedmiotowe zarządzenie zawierało pouczenie, iż pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy nie jest wystarczające co do zakresu umocowania to wówczas pełnomocnik mógłby prawidłowo uzupełnić wskazany brak.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzuty postawione w skardze kasacyjną nie znajdują uzasadnienie w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy. Należy zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi wyraźnie wskazuje na zakres umocowania pełnomocnika jaki w niniejszej sprawie jest niezbędny do realizacji jego uprawnień. Sąd wskazał, że ma to być pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Tak dokładne określenie nie pozostawia wątpliwości co do interpretacji wezwania. Nie można się zatem zgodzić z twierdzeniem autora skargi kasacyjnej, że uchybiało ono art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.
Pełnomocnictwo wniesione do Sądu w wyniku wezwania w żaden sposób nie koresponduje z jego treścią. Nie pojawia się nim ani razu określenie wojewódzki sąd administracyjny bądź sądy administracyjne, a Sąd wyraźnie wskazał, że pełnomocnictwo ma obejmować umocowanie do działania właśnie przed takimi sądami. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nieprawidłowa treść pełnomocnictwa nie jest wynikiem błędnej czy też niezrozumiałej treści wezwania. Jest ono tak sformułowane, że nawet dla osoby nie będącej profesjonalnym pełnomocnikiem treść jest zrozumiała i zawiera wszelkie niezbędne pouczenia zgodne z przepisami prawa.
Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało na podstawie art. 184 w związku z art. 182 par. 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.