Uzasadnienie
W dniu 13 stycznia 2005r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. działając jako wierzyciel wystawił T. [...] sp. z.o.o. (Spółka) tytuły wykonawcze, których odpisy doręczono jej w dniu 17 stycznia 2005r. Podstawę ich wystawienia stanowiła decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 29 września 2004r., przy czym dwa tytuły obejmowały zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999r, natomiast jeden tytuł dotyczył odsetek za zwłokę od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za rok 1999.
W dniu 2 lutego 2005r. organ egzekucyjny wystawił trzy zawiadomienia, o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego Spółki, które doręczono bankowi w dniu 7 lutego 2005r., a Spółce w dniu 4 lutego 2005r.
W dniu 18 lutego 2005r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego wpłynęła skarga Spółki na czynności egzekucyjne, dokonane zawiadomieniami z dnia 2 lutego 2005r., w której wskazano naruszenie art.67 § 2 pkt1, 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954, dalej "u.p.e.a."). Spółka podniosła, że w zawiadomieniach nie zawarto informacji o terminie płatności należności oraz rodzaju odsetek, błędnie określono numery tytułów wykonawczych zamieszczając w ich miejsce numery teczek. Nadto błędnie określono wierzyciela, gdyż nie jest nim Urząd Skarbowy w T., a Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 11 marca 2005r. uznał skargę za zasadną w części dotyczącej braku wskazania w zawiadomieniach z dnia 2 lutego 2005r. terminu płatności egzekwowanej należności oraz wskazania jako wierzyciela Urzędu Skarbowego w T., w pozostałym zakresie skargę oddalił.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie w całości. Zdaniem Spółki Dyrektor Izby Skarbowej pominął istotne braki postępowania egzekucyjnego, czym podważona została zasada formalizmu stosowania środków egzekucyjnych. Podkreślono, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewidują możliwości sankcjonowania błędnego oznaczenia wierzyciela, ani instytucji "numeru nadanego przez organ egzekucyjny", obok numeru tytułu egzekucyjnego. W ocenie Spółki za niedopuszczalne uznać należało podwójne numerowanie, bądź modyfikowanie numeru uwidocznionego w tytule egzekucyjnym. Nadto Spółka wskazała, iż uznając czynność egzekucyjną częściowo za niezgodną z prawem, organ winien ją uchylić.
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2006r. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 marca 2005r. podzielając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka zarzuciła postanowieniu Ministra Finansów naruszenie przepisów art. 67 § 2 pkt 1 i 4 u.p.e.a., a także art. 35,36 i 124 §2kodeksu postępowania administracyjnego i podtrzymała dotychczasowe zarzuty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lipca 2007 r., sygn.akt III SA/Wa 3571/06, oddalił skargę.
Sąd wskazał art. 80 u.p.e.a. i stwierdził, że organy egzekucyjne prawidłowo zastosowały powyższy przepis. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że zawiadomienia o zajęciach zostały prawidłowo doręczone. Sąd nie stwierdził naruszenia art. 67 § 2 pkt 4 u.p.e.a, i wyjaśnił, że poprzedzenie numerów tytułów wykonawczych czterocyfrowym numerem systemowym nie spowodowała zmiany numerów tytułów wykonawczych.
Za niezasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 67 § 2 pkt 1 u.p.e.a. i wyjaśnił, że przedmiotem rozpoznania wniesionego przez Spółkę zażalenia mogła być jedynie ta część zaskarżonego postanowienia, w którym oddalono skargę na czynność egzekucyjną. Jak wynika z akt sprawy, zarzut naruszenia art. 67§ 2 pkt 1 u.p.e.a., został uwzględniony przez Dyrektora Izby Skarbowej w postanowieniu z dnia 11 marca 2005r., który w tej części uznał skargę za zasadną.
W skardze kasacyjnej Spółka zaskarżyła w całości powyższy wyrok i zarzuciła mu na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. wskutek nieuchylenia postanowienia Ministra Finansów wydanego z naruszeniem art. 67 § 2 pkt. 4 u.p.e.a.
Wskazując powyższe, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, przeto podlega oddaleniu.
O wyniku przeprowadzonej przez Naczelny Sąd Administracyjny kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku przesądził błąd autora skargi kasacyjnej polegający na tym, iż nie podjął on nawet próby wykazania, w jaki sposób zarzucane sądowi administracyjnemu uchybienie "przełożyło się" na wynik sprawy. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., jedynie takie naruszenie przepisów o postępowaniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy kwalifikuje do uchylenia zapadłego orzeczenia. Poza stwierdzeniem, iż doszło do naruszenia przez sąd tego przepisu w związku z art. 67 § 2 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w skardze kasacyjnej nie znalazło się najmniejsze choćby wyjaśnienie wskazujące na istotny wpływ wspomnianego, formalnego uchybienia na wynik sprawy. Wpływ ten był natomiast poddany ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który podniósł co następuje: wniosku co do zgodności działania właściwego organu z art. 67 § 2 pkt 4 powołanej uprzednio ustawy "nie zmienia okoliczność poprzedzenia numerów tytułów wykonawczych czterocyfrowym numerem systemowym." Jak podniósł następnie sąd, "czynność ta nie spowodowała zmiany, czy też modyfikacji numerów tytułów wykonawczych" (s. 7 uzasadnienia wyroku). Naczelny Sąd Administracyjny w całej rozciągłości podziela tę ocenę, co musi prowadzić do konkluzji, iż zasadnie oddalono skargę Spółki.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto zgodnie z art. 204 pkt 1 tej ustawy