Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 798/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę E. W. i M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 3 marca 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.
W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 maja 2009 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Odpis zarządzenia doręczono stronie w dniu 1 czerwca 2009 r.
Wobec nieuiszczenia należnego wpisu do dnia 8 czerwca 2009 r., Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W skardze kasacyjnej E. W. i M. W. wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik, to jest naruszenie art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odrzucenie skargi z powodu rzekomego nieuiszczenia przez skarżących wpisu sądowego od skargi, podczas gdy ten został opłacony w terminie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w dniu 4 czerwca 2009 r. każdy ze skarżących dokonał przelewu kwoty 1.000 zł (łącznie 2.000 zł) na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Na potwierdzenie prezentowanej argumentacji do pisma dołączono dowody przelewów dokonanych w dniu 4 czerwca 2009 r. przez E. W. i M. W. Ponadto zwrócono uwagę, że brak wskazania sygnatury sądowej przy uiszczaniu opłaty, a określenie jedynie skarżącego (skarżącej) nie powinno skutkować odrzuceniem środka zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.
W myśl art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd jest zobligowany do odrzucenia skargi, w przypadku, gdy strona pomimo wezwania nie uiściła należnego wpisu sądowego.
Na gruncie niniejszej sprawy sytuacja taka nie miała miejsca. Zarówno z dowodów dołączonych do skargi kasacyjnej, jak i znajdujących się w aktach sprawy potwierdzeń wpłaty (k. 34 i 35) jednoznacznie wynika, że skarżący w dniu 4 czerwca 2009 r. uiścili na konto właściwego Sądu łączną kwotę 2.000 zł (po 1.000 zł każde ze skarżących). E. W. i M. W. uczynili zatem zadość wezwaniu opłacając należny wpis sądowy w wyznaczonym do tego terminie.
W świetle przedstawionych okoliczności faktycznych odrzucenie skargi stanowiło naruszenie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny podziela przy tym argumentację strony, że niewskazanie sygnatury sądowej przy dokonywaniu wpłaty, mimo iż utrudnia identyfikację sprawy, której dotyczy wpis, to nie może prowadzić do odrzucenia środka zaskarżenia i tym samym zamknięcia drogi sądowej. Podkreślenia bowiem wymaga, że oznaczenie strony skarżącej przy dokonywaniu przelewu było wystarczające do przypisania opłaty sądowej do konkretnej sprawy.
W odniesieniu do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, należy zauważyć, że nie znajduje on uzasadnienia prawnego. Przepis art. 203 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który reguluje kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej, nie znajduje bowiem zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zaskarżenia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.