Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 listopada 2007 r. T. S. A., w związku ze złożoną skargą kasacyjną, wniosła o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 listopada 2006 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. Strona wskazała, że wyegzekwowanie od niej kwoty zobowiązania podatkowego wynikającej z zaskarżonej decyzji doprowadziłoby z całą pewnością nie tylko do zakłócenia płynności finansowej skarżącego, lecz równałoby się zakończeniu bytu skarżącej spółki. Aktualnie spółka przechodzi trudny okres w swej działalności wywołany m.in. koniecznością zaangażowania się w długotrwałe spory podatkowe i związaną z tym niemożnością rozwoju działalności. Posiadany przez spółkę majątek w postaci sprzętu biurowego stanowi podstawę do kontynuacji działalności gospodarczej. Wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej pozbawiłoby stronę podstawowych narzędzi, niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej i skutkowałoby nieodwracalną szkodą związaną z brakiem materialnych podstaw do prowadzenia działalności i realizacji umów handlowych.
W piśmie z dnia 3 stycznia 2008 r. skarżąca wskazała, iż w dniu 2 stycznia 2008 r. została powiadomiona o wszczęciu wobec niej postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 14 sierpnia 2007 r.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.
W niniejszej sprawie strona uzasadniła wniosek swoją sytuacją majątkową, wskazując, iż wykonanie zaskarżonej decyzji równałoby się zakończeniu bytu spółki, bowiem jej jedyny majątek to sprzęt biurowy, stanowiący podstawę do kontynuacji działalności gospodarczej. Z akt sprawy wynika ponadto, iż wartość sprzętu biurowego stanowi ułamek kwoty zobowiązania podatkowego wynikającej z zaskarżonej decyzji, spółka nie posiada nieruchomości ani wartościowych ruchomości, a prowadzona działalność gospodarcza nie przynosi dochodów. W związku z brakiem środków spółka nie zaspokaja egzekwowanych długów, a znacząca część postępowań została umorzona wskutek bezskutecznej egzekucji.
Wskazać przy tym należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny, powołując się na ciężką sytuację majątkową strony, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a także, w dwóch postępowaniach z zakresu prawa pomocy, zwolnił spółkę od obowiązku uiszczania wpisów od skargi i skargi kasacyjnej. Dokumentacja zebrana we wskazanych postępowaniach wpadkowych potwierdza przedstawione w rozpatrywanym wniosku stanowisko strony, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej spółki, doprowadzając nawet do zakończenia jej bytu.
W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konieczne do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.