Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1889/10, oddalił skargę kasacyjną W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1543/09, w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania spółki oraz przyznał od Skarbu Państwa – z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – na rzecz radcy prawnego E. M.-M. kwotę 498,50 (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt osiem złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia oraz kwotę 258,50 tytułem zwrotu wydatków.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów, natomiast za błąd rachunkowy uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04).
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że wysokość kwoty przyznanej przez Naczelny Sąd Administracyjny radcy prawnemu E. M.-M. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu stanowi oczywisty błąd rachunkowy. Po zsumowaniu kwoty 258,50 zł tytułem zwrotu wydatków oraz kwoty 240 zł powiększonej o należny podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia w formule sentencji prostowanego wyroku powinna być wskazana kwota 553,70 zł.
Powołana powyżej pomyłkę, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił potraktować jako błąd rachunkowy oraz z urzędu, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy, sprostować w tym zakresie sentencję opisanego powyżej wyroku, jak stwierdzono w sentencji niniejszego postanowienia.