Uzasadnienie
- 1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania
- 1.1. Wyrokiem z 14 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 522/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 146 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", po rozpoznaniu skargi T.S. uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z 25 listopada 2014 r., nr IPPB1/415-1099/14-4/MT w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
- 1.2. We wniosku o interpretację skarżąca przedstawiła stan faktyczny, z którego wynika, że wraz z małżonkiem w grudniu 2008 r. nabyli do majątku wspólnego lokal mieszkalny. W nabytym lokalu są zameldowani od grudnia 2008 r. do chwili obecnej. Jednocześnie we wrześniu 2009 r. umową darowizny zawartą z mężem ww. lokal został darowany do majątku osobistego skarżącej. Między małżonkami istnieje wspólność majątkowa małżeńska oraz nie nastąpiło ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej. W lutym 2010 r. skarżąca odpłatnie zbyła ww. lokal mieszkalny. W celu wyjaśnienia kwestii opodatkowania zbycia przedmiotowego lokalu, wystąpiła w lipcu 2010 r. z wnioskiem o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, którą otrzymała 3 listopada 2010 r. i się do niej zastosowała. Dodatkowo skarżąca podniosła, że przy zastosowaniu ulgi meldunkowej do ½ udziału do lokalu "nabytego" w 2008 r. nie uwzględniła wartości gruntu. Mając na względzie stanowisko organów podatkowych oraz orzecznictwo, przedstawiła ponownie swój wniosek dotyczący sposobu opodatkowania ww. lokalu, poszerzając go dodatkowo o kwestię dopuszczalności skorzystania z ulgi meldunkowej o wartość zbytego udziału w gruncie oraz o możliwość skorzystania z instytucji złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, w przypadku potwierdzenia prawidłowości rozumienia przepisów prawa podatkowego.
- 1.3. W związku z powyższym skarżąca zapytała: czy spełniła warunki do zwolnienia w całości uzyskanego przychodu ze zbycia lokalu mieszkalnego, w sytuacji, gdy była zameldowana w ww. lokalu przez okres przekraczający 12 miesięcy przed datą zbycia mimo, że przed datą zbycia, na mocy umowy darowizny stała się wyłączną właścicielką lokalu oraz czy ulga meldunkowa, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. obejmuje także udział w gruncie, na którym położony jest zbywany lokal?
- 1.4. Zdaniem skarżącej spełniła warunki do zwolnienia w całości uzyskanego przychodu ze zbycia lokalu mieszkalnego w sytuacji, gdy była zameldowana w ww. lokalu przez okres przekraczający 12 miesięcy przed datą zbycia, i po złożeniu oświadczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 21 u.p.d.o.f. (w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.), w terminie złożenia zeznania za rok 2010 mimo, że przed datą zbycia, na mocy umowy darowizny stała się wyłączną właścicielką lokalu. W ocenie strony termin nabycia stanowi data jego nabycia w grudniu 2008 r. W dacie zbycia lokalu (luty 2010 r.), była uprawniona do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. od całości uzyskanego ze sprzedaży dochodu, a nie tylko od ½ tego przychodu.
- 1.5. Przedstawiając z kolei własne stanowisko w kwestii objętej drugim z ww. pytań, skarżąca wskazała, że jej zdaniem do sprzedaży dokonanej w 2010 r. obejmującej samodzielny lokal mieszkalny (udział we własności tego lokalu), nabyty w 2008 r., wraz z udziałem w gruncie, na jakim posadowiony jest budynek, w którym znajduje się lokal, ma zastosowanie "ulga meldunkowa", która obejmuje cały dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu (lub udziału w nim) wraz z udziałem w gruncie związanym z tym lokalem.
- 1.6. Minister Finansów uznał stanowisko skarżącej za prawidłowe w zakresie możliwości skorzystania z ulgi meldunkowej w stosunku do przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym, nabytego do majątku wspólnego w 2008 r. i zastosowania ulgi meldunkowej do części gruntu przynależnego do udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w 2008 r. Natomiast w zakresie możliwości skorzystania z ulgi meldunkowej w stosunku do dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym, nabytego w drodze darowizny w 2009 r. r. oraz w zakresie możliwości zastosowania ulgi meldunkowej do części gruntu przynależnego do ½ udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w 2009 r. stanowisko wnioskodawczyni uznał za nieprawidłowe.
- 1.7. Organ powołując się na treść przepisów: art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), art. 19 ust. 1, art. 22 ust. 6c, art. 30e ust. 1-4, art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. oraz art. 195, art. 196 § 1 i § 2 k.c., art. 888 § 1 k.c. wskazał, że przychód uzyskany ze sprzedaży ½ udziału w lokalu mieszkalnym wraz z przynależnym do tej części gruntem, który został nabyty w 2008 r. będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. Oceniając skutki podatkowe sprzedaży ½ udziału w lokalu mieszkalnym nabytym w drodze darowizny od małżonka w 2009 r. organ podkreślił, że w sytuacji nabycia nieruchomości lub udziału w nieruchomości po 31 grudnia 2008 r., nie znajduje zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f., gdyż obowiązywał on wyłącznie do opodatkowania przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nabytych od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. W konsekwencji uznał, że w stosunku do ½ udziału w lokalu i udziału w gruncie nabytego w drodze darowizny w 2009 r. skarżąca nie spełniła warunków uprawniających do skorzystania z ulgi meldunkowej, w związku z czym uzyskany dochód winna opodatkować 19% podatkiem dochodowym.
- 2. Skarga do Sądu pierwszej instancji
- 2.1. W skardze do WSA w Warszawie na powyższą interpretację skarżąca zarzuciła naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. w zw. z art. 196 § 2 zdanie pierwsze k.c. w związku z art. 31 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy, polegające na uznaniu, że brak jest możliwości skorzystania z ulgi meldunkowej w stosunku do całego dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym oraz części gruntu przynależnego do udziału w lokalu mieszkalnym, w sytuacji, gdy w okresie między nabyciem lokalu w ramach wspólności małżeńskiej doszło do zawarcia umowy darowizny w wyniku, której nieruchomość została przekazana przez małżonków do majątku osobistego jednego z małżonków.
- 3. Uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji
- 3.1. Uwzględniając skargę Sąd wskazał na treść art. 31 § 1 k.r.o. i wyjaśnił istotę małżeńskiej wspólności ustawowej jako wspólności łącznej. Podniósł, że sytuacja prawna małżonków objętych wspólnością ustawową jest szczególna. Nabycie nieruchomości, w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, powoduje nabycie przez każdego z małżonków prawa do całości nieruchomości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
- 3.2. Zdaniem Sądu odnosząc specyficzne zasady obowiązujące na gruncie prawa rodzinnego oraz skutki prawne, jakie wywołują czynności małżonków objętych wspólnością ustawową, do będącej przedmiotem sporu interpretacji art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f., trudno bronić tezy, że nabycie własności nieruchomości w warunkach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, skuteczne wobec całej nieruchomości na gruncie prawa rodzinnego i cywilnego - dla potrzeb podatku dochodowego powinno być ustalane powtórnie do ½ udziału w razie wniesienia tej nieruchomości do majątku osobistego skarżącej. W opisanym przez skarżąca stanie faktycznym nie utraciła ona bowiem w jakimkolwiek momencie prawa do całości tej nieruchomości. Sporna w tej sprawie kwestia prawna momentu nabycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., przy występujących problemach interpretacyjnych, powinna być rozstrzygana na korzyść podatnika.
- 3.3. W świetle przedstawionej argumentacji Sąd, uznał, że nie można przyjąć, ani że skarżąca nabyła prawo własności ½ udziału w nieruchomości dopiero w momencie wniesienia nieruchomości do jej majątku odrębnego, ani iż pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., w stosunku do ½ udziału w nieruchomości biegnie na nowo od tej daty. Skutkiem tego, zważywszy na okoliczność, że w okresie od grudnia 2008 r. do lutego 2010 r. (ponad 12 miesięcy) skarżąca dysponowała prawem do całości ww. nieruchomości (do września 2009 r. - wspólnie z mężem), posiada ona uprawnienie do skorzystania z tzw. "ulgi meldunkowej" określonej w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r.
- 4. Skarga kasacyjna
- 4.1. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Minister Finansów wniósł o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia; zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisowych.
Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił mającą wpływ na wynik sprawy obrazę przepisów prawa materialnego art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. i w konsekwencji błędne zastosowanie do stanu faktycznego przedstawionego w sprawie polegającym na błędnym uznaniu, iż nie można przyjąć, ani że skarżąca nabyła prawo własności 1/2 udziału w nieruchomości dopiero w momencie wniesienia nieruchomości do jej majątku odrębnego, ani iż pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy w stosunku do 1/2 udziału w nieruchomości biegnie na nowo od tej daty i w konsekwencji błędne uznanie, że skarżąca posiada uprawnienia do skorzystania z tzw. "ulgi meldunkowej" określonej w art. 21 ust. 2 pkt 126 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r.
- 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 5.1. Skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi.
Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest także wskazanymi w niej podstawami. W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
- 5.2. Strona skarżąca podniosła zarzuty oparte na podstawie, o której mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., a które zostały nakierowane na zasadniczą dla rozstrzygnięcia tej sprawy kwestię wykładni przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. i w konsekwencji potwierdzenia uprawnienia wnioskodawczyni do skorzystania z tzw. "ulgi meldunkowej" określonej w art. 21 ust. 2 pkt 126 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie.
5.3. Z przedstawionego przez skarżącą we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego stanu faktycznego wynika, że w grudniu 2008 r. nabyła wraz z mężem, na zasadach współwłasności ustawowej majątkowej małżeńskiej lokal mieszkalny, który we wrześniu 2009 r. na podstawie umowy darowizny zawartej pomiędzy wnioskodawczynią a mężem, stał się wyłączną własnością wnioskodawczyni. W lokalu tym wnioskodawczyni była zameldowana na pobyt stały od grudnia 2008 r., a mieszkanie to zbyła w lutym 2010 r.
Spór w sprawie dotyczył możliwości skorzystania przez skarżącą z ulgi meldunkowej w stosunku do całego dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym oraz części gruntu przynależnego do tego lokalu. Zdaniem organu w stanie faktycznym sprawy zastosowanie ulgi meldunkowej (art. 21 ust. 1 pakt 126 u.p.d.o.f.) jest możliwe jedynie w stosunku do przychodu uzyskanego ze zbycia ½ udziału w lokalu i gruncie, nabytych w 2008 r. do majątku wspólnego. Skarżąca twierdzi natomiast, że spełniła warunki do zwolnienia w całości z uzyskanego przychodu ze sprzedaży ww. lokalu i gruntu.
Bezpośrednim źródłem tego sporu była więc kwestia określenia momentu nabycia powyższego lokalu przez skarżącą. Stosownie bowiem do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, stanowi źródło przychodu, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Zgodnie zaś z art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:
- a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
- b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
- c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
- d) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
- - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.
Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. zostały uchylone 1 stycznia 2009 r. przez ustawę z 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw. Jednak zgodnie z art. 8 ust 1 ww. ustawy, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust, 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy zmienianej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na 31 grudnia 2008 r.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że zwolnienie z tytułu tzw. ulgi meldunkowej, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., przysługuje również podatnikowi, który dokonał odpłatnego zbycia budynku lub lokalu mieszkalnego (lub udziału w takim budynku lub lokalu) po 31 grudnia 2008 r., w przypadku, gdy nabycie takiego budynku lub lokalu (albo udziału w nim) nastąpiło w okresie pomiędzy 1 stycznia 2007 r. a 31 grudnia 2008 r.
5.4. W niniejszej sprawie zdaniem organu we wskazanym wyżej okresie skarżąca nabyła jedynie udział w lokalu wynoszący ½, ponieważ mieszkanie zostało zakupione do majątku wspólnego małżonków. Prawo do całości lokalu, w ocenie organu, skarżąca nabyła natomiast już po ww. okresie, tj. w 2009 r., kiedy to lokal został jej darowany do majątku osobistego. Sąd pierwszej instancji nie zaakceptował stanowiska organu, stwierdzając, że nabycie całego lokalu przez skarżąca miało miejsce już w 2008 r.
Rozstrzygnięcie sporu sprowadza się zatem do odpowiedzi na pytanie o prawidłowość uznania przez Sąd pierwszej instancji, że momentem nabycia przez skarżącą całego lokalu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., był dzień nabycia tego lokalu do majątku wspólnego małżonków. W konsekwencji oznacza to, że zwolnienie podatkowe z art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. będzie miało zastosowanie do całości uzyskanego przez skarżącą przychodu ze zbycia lokalu.
Na tych problemach koncentruje się też autor skargi kasacyjnej, w której sformułowano zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. poprzez błędną jego wykładnię i błędne zastosowanie do stanu faktycznego sprawy polegającym na błędnym uznaniu, że nie można przyjąć, że ani skarżąca nabyła prawa własności 1/2 udziału w nieruchomości dopiero w momencie wniesienia nieruchomości do jej majątku odrębnego, ani iż pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy w stosunku do 1/2 udziału w nieruchomości biegnie na nowo od tej daty i w konsekwencji błędne uznanie, że skarżąca posiada uprawnienia do skorzystania z tzw. "ulgi meldunkowej" określonej w art. 21 ust. 2 pkt 126 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r.
- 5.5. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten jest nieuzasadniony. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji terminu "nabycie nieruchomości" użytego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. W orzecznictwie oraz piśmiennictwie przyjmuje się, że przez nabycie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym następuje odpłatne zbycie, w tym m. in. prawa majątkowego w postaci udziału w nieruchomości, o którym stanowi ten przepis, przyjmować należy potoczne i dość szerokie rozumienie tego pojęcia. Oznacza ono każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy lub określonego prawa majątkowego w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości (por. np. wyrok NSA z 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 313/14 - dostępny na www. orzeczenia.nsa.gov.pl; także T. Marciniuk, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, C.H. Beck, 2008, str. 165-166). Akcentuje się jednocześnie, że nie wszystkie temu podobne czynności prawne stanowią przedmiot nabycia w rozumieniu analizowanego przepisu. Należy wobec tego rozstrzygnąć, czy przeniesienie pojedynczego składnika majątku w drodze darowizny z majątku wspólnego do majątku osobistego jednego z małżonków, dokonywane bez znoszenia wspólności majątkowej, stanowi nabycie w rozumieniu analizowanego przepisu.
- 5.6. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażone w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17 (dostępna na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), która wprawdzie zapadła w odmiennym stanie faktycznym (nabycie przez małżonka nieruchomości w drodze dziedziczenia po zmarłym małżonku), jednak przyjąć należy, że tezy w niej postawione mają walor uniwersalny i pozostają aktualne w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. W przywołanej uchwale stwierdzono, że dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku, w momencie jego poniesienia, nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości. Wspólność małżeńska (łączna) to bowiem wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej, to znaczy obejmuje cały zbiór praw majątkowych takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. W przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 k.r.o. nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) u.p.d.o.f. od daty czy to ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia pojedynczego składnika z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego jednego z nich. Nie ma zatem podstaw prawnych, by w warunkach niniejszej sprawy termin nabycia przez skarżącą nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez skarżącą nieruchomości datę jej nabycia do majątku wspólnego.
- 5.7. W powołanej powyżej uchwale II FPS 2/17 Naczelny Sąd Administracyjny przyjął także, że w sytuacji, gdy istnieją wątpliwości w zakresie interpretacji terminu "nabycie" użytego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a wynikające z rozumienia tego przepisu opodatkowanie dotyczy podatników dokonujących zbycia majątku osobistego, poza działalnością gospodarczą, w warunkach nierówności opodatkowania (podstawą jest przychód a nie dochód), a także niejasności regulacji kreującej opodatkowanie odpłatnego ich zbycia, uzasadnione jest zastosowanie zasady in dubio pro tributario. Dlatego też w realiach rozpatrywanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny opowiedział się za takim rozumieniem terminu "nabycie", użytego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., które obejmować powinno każde bez wyjątku pierwotne nabycie nieruchomości w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej. Stąd nie można odnosić rozumienia tego pojęcia użytego w ustawie podatkowej do jego znaczenia na gruncie prawa prywatnego, w tym wynikającego z przepisów k.r.o. dotyczących małżeńskich ustrojów majątkowych. Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku wspólnego obojga małżonków do majątku osobistego jednego z nich jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nieruchomości i innych praw majątkowych przez małżonka, do którego majątku wspólnego przedmioty te wcześniej już przynależały. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej.
- 5.8. Biorąc pod uwagę okoliczności rozpoznawanej sprawy oraz argumentację wynikającą z przywołanej uchwały II FPS 2/17 stwierdzić należy, że skoro małżonkowie nabyli już raz nieruchomość do majątku wspólnego, to skarżąca nie mogła nabyć jej powtórnie w drodze darowizny. Wobec tego nie można przyjąć, że 5-letni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. liczony ma być od daty nabycia nieruchomości na podstawie umowy darowizny od męża. Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał zatem, że została spełniona przesłanka wyłączająca uzyskany przychód z tytułu zbycia nieruchomości z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, że organ naruszył art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. W konsekwencji, skoro wnioskodawczyni w okresie od grudnia 2008 r. do lutego 2010 r. dysponowała prawem do całości ww. nieruchomości, to posiada ona uprawnienie do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r.
- 5.9. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.