Uzasadnienie
W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt II FSK 1918/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1513/18 w sprawie ze skargi Z. S.A. z siedzibą w K. na zmianę interpretacji indywidualnej z 26 marca 2018 r., nr DPP7.8222.11.2018.OBQ w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w pkt 1 uchylono zaskarżony wyrok w całości, w pkt 2 oddalono skargę, w pkt 3 zasądzono zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z 5 sierpnia 2022 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez prawidłowe oznaczenie numeru zaskarżonej zmiany interpretacji indywidualnej tj. zamiast nr DPP7.8222.11.2018.OBQ odpowiednio DPP7.8222.26.2018.OBQ.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może także nastąpić na wniosek strony, co przewiduje przepis art. 159 P.p.s.a. stanowiąc, że wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
Wskazanie w rubrum sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2022 r. błędnego numeru zaskarżonej zmiany interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wydanej przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 26 marca 2018 r. stanowi oczywistą omyłkę i niedokładność.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.