Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę na wyżej wskazaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu. Żądanie takie uzasadnił obawą "utraty płynności finansowej" prowadzonej działalności gospodarczej i groźbą wystąpienia znacznej szkody oraz spowodowania nieodwracalnych skutków dla skarżącego i jego pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Skarżący nie zastosował się do tego obowiązku. W uzasadnieniu wniosku ograniczył się do twierdzeń, że wykonanie decyzji orzekającej o przeniesieniu na skarżącego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki może zniweczyć prowadzenie działalności gospodarczej grożąc jak wskazano "trudnymi do odwrócenia skutkami dla skarżącego i jego pracowników" oraz wyrządzić skarżącemu szkodę.
Dla uzasadnienia wniosku powtórzono zatem ogólne przesłanki ustawowe wstrzymania wykonania decyzji. Tymczasem by przekonać o zasadności wniosku, skarżący powinien chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie przybliżając skutki wykonania decyzji i wskazując na konkretne okoliczności faktyczne, które przesądzają o istnieniu niebezpieczeństwa wystąpienia następstw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Treść wniosku złożonego w niniejszej sprawie nie pozwala zatem na weryfikację twierdzenia o istnieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Jej argumentacja nie przekonuje bowiem, że sytuacja skarżącego jest tego rodzaju, że uniemożliwia mu wykonanie wydanej dla niego decyzji.
Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie (art. 165 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek jako pozbawiony usprawiedliwionych podstaw (art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.).