Uzasadnienie
Pełnomocnik J. F. i H. F. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 1209/11 z dnia 25 kwietnia 2012 r. oddalającego ich skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 7 września 2011 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej uchylającej w części decyzję w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejności należy podnieść, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Najważniejszą kwestią jest ocena czy akt lub czynność, którego wstrzymania żąda strona nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Jak wynika z przyjętej linii orzecznictwa problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie, których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (patrz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 296).
Jako że przedmiotem decyzji, której wstrzymania wykonania domaga się strona jest odmowa uchylenia decyzji ostatecznej uchylającej w części decyzję w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie decyzja wymiarowa w podatku to Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż z uwagi na jej charakter nie nadaje się ona do wykonania ani nie wymaga dokonania.
Jedynie na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę pełnomocnika, który wniosek strony zawarł w skardze kasacyjnej, że nie został on należycie uzasadniony, co także wykluczałoby jego uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.