Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 373/12, oddalił skargę E. C. – nazywanej dalej "Skarżącą", na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 7 marca 2012 r. w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki w postępowaniu.
Z uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji wynika, że decyzją z 18 listopada 2011 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w L. określił Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia niezabudowanych działek, dokonanego 14 grudnia 2006 r. Postanowieniem z tego samego dnia organ nadał wspomnianej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast postanowieniem z 21 grudnia 2011 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w L. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu z 18 listopada 2011 r. w ten sposób, że na stronach pierwszej i drugiej słowa "z dnia 10.11.2011 r." zastąpiono słowami "z dnia 18.11.2011 r.".
Skarżąca wniosła na powyższe postanowienie zażalenie, podnosząc w nim zarzut naruszenia art. 215 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Zdaniem Skarżącej, postanowieniem z 21 grudnia 2011 r. dokonano merytorycznej zmiany orzeczenia, a nie sprostowania oczywistej omyłki.
Dyrektor Izby Skarbowej w L., rozpoznawszy zażalenie Skarżącej, wspomnianym na wstępie postanowieniem utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego, podanie błędnej daty wydania decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, stanowi oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej. W sentencji postanowienia z 18 listopada 2011 r. prawidłowo wskazano bowiem zarówno jej znak, jak i jej przedmiot. Tym samym treść sentencji postanowienia nie budziła wątpliwości i wyraźnie wskazywała, której decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowieniem z 21 grudnia 2011 r. nie dokonano zatem istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia, a jedynie sprostowano oczywistą omyłkę pisarską.
Od powyższego postanowienia Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której powtórzono zarzuty podniesione wcześniej w zażaleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał skargę za niezasadną i oddalił ją na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.".
W motywach wyroku sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że pojęcia "oczywistej omyłki" nie zdefiniowano w Ordynacji podatkowej. Niemniej jednak pojęcie to należy rozumieć w ten sposób, że w trybie przewidzianym w art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej dopuszczalne jest naprawienie oczywistych przeoczeń, zastosowania niewłaściwego słowa, omyłek o charakterze elementarnym, których zmiana nie wpływa na treść i znaczenie prostowanego rozstrzygnięcia.
Odnosząc powyższe uwagi do stanu sprawy, sąd pierwszej instancji stwierdził, że w przedstawionym stanie faktycznym zmianę daty wydania decyzji trudno jest uznać za omyłkę prowadzącą do zmiany przedmiotu rozstrzygnięcia. Przede wszystkim w sentencji postanowienia z 18 listopada 2011 r. wyraźnie wskazano numer decyzji, jej przedmiot oraz strony postępowania. Elementy te wystarczały do identyfikacji decyzji, nawet jeżeli w wyniku omyłki błędnie wskazano datę jej wydania. Ponadto możliwość sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej nie jest ograniczona czasowo – to znaczy, że sprostowaniu podlegają także te omyłki, które dostrzeżono po wniesieniu przez stronę odwołania bądź zażalenia.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik Skarżącej podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj.:
- - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 145 § 2 P.p.s.a. polegające na oddaleniu skargi i pominięciu przez sąd pierwszej instancji naruszenia przez organy podatkowe art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez sprostowanie błędu postanowienia, chociaż w przypadku postanowień o nadaniu rygoru wykonalności nie był to błąd rachunkowy ani inna oczywista omyłka postanowienia, a sprostowanie takie prowadzi do zmiany przedmiotu rozstrzygnięcia;
- - art. 151 P.p.s.a polegające na oddaleniu skargi, chociaż należało ją uwzględnić.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna jest oczywiście bezzasadna, dlatego podlega oddaleniu.
Wbrew temu co wywodzi pełnomocnika Skarżącej, sprostowanie w postanowieniu o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności daty decyzji ani nie prowadzi do zmiany przedmiotu rozstrzygnięcia, ani nie wpływa na jego merytoryczną treść.
Autor skargi kasacyjnej zdaje się nie dostrzegać, że przedmiotem postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w L. z 18 listopada 2011 r. było nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji o konkretnym znaku, określającej zobowiązanie podatkowego z tytułu odpłatnego zbycia konkretnych nieruchomości. Nie ulega zatem wątpliwości, że w postanowieniu z 18 listopada 2011 r. wskazano tę, a nie inną decyzję – a podanie niepoprawnej daty jej wydania miało jedynie charakter oczywistej omyłki, którą należało sprostować.
Nie sposób jest zatem stwierdzić, na czym polegać miałaby zmiana przedmiotu rozstrzygnięcia. Przedmiot postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności mógłby ulec zmianie, gdyby w drodze rektyfikacji wskazano inną decyzję podatkową, której należało nadać rygor natychmiastowej wykonalności. Tymczasem z akt sprawy jasno wynika, że nawet przed sprostowaniem postanowienia identyfikacja decyzji nie nastręczała problemów. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ podatkowy, wydając postanowienie z dnia 18 listopada 2011 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji z tego samego dnia – chociaż omyłkowo wskazał jako datę jej wydania 10 listopada 2011 r. Wobec tego oczywistym jest, że dokonując sprostowania we wspomnianym postanowieniu, w trybie przewidzianym w art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w L. nie zmienił przedmiotu rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.