Uzasadnienie
Wyrokiem z 6 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1186/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez Z. L. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 marca 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.
Na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wniósł skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 925/15, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "Czy w świetle art. 24 w zw. z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r., dopuszczalne jest prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości straty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy, w którym została ona poniesiona, w sytuacji gdy upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za ten rok ".
Z uwagi na to, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów powyższego zagadnienia prawnego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zawiesić postępowanie kasacyjne.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.