Uzasadnienie
"K." sp. z o.o. (dalej Spółka) pismem z dnia 11 maja 2005 r. na podstawie art.14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 z późn. zm. dalej "Ord.pod") wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie. Pismo to wpłynęło do organu podatkowego w dniu 16 maja 2005 r. Postanowienie organu I instancji zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Spółki dopiero 30 sierpnia 2005 r. (nadane na poczcie w dniu 17 sierpnia 2005 r.).
Wniosek strony o udzielenie pisemnej interpretacji dotyczył zakresu i sposobu zastosowania art.15 ust.1, art.16 ust.1 pkt 8b) w zw. z art.16 ust.lb) oraz art.16 ust.l pkt 10 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz.654 z późn. zm. dalej u.p.d.o.p.) w sprawie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych w związku z zawarciem i wykonaniem przez wnioskodawcę długoterminowej umowy kredytu w złotych, indeksowanego kursem waluty zagranicznej. Spółka wywiodła, że wydatki ponoszone przez nią z tytułu zapłaty kwoty stanowiącej nadwyżkę ponad kwotę kredytu zwracanego bankowi są wydatkami związanymi z obsługą długoterminowej umowy kredytowej, w tym zapłata odsetek, prowizji oraz rozliczenia walutowego kontraktu walutowego są kosztem podatkowym na podstawie art.15 ust.l zd. pierwsze w związku z art.16 ust.lb u.p.d.o.p., a przychodem w sytuacji, gdy różnice kursowe zadecydują o mniejszej kwocie do spłaty w porównaniu do kwoty otrzymanej.
Urząd Skarbowy w postanowieniu z dnia 11 sierpnia 2005 r. nie potwierdził stanowiska strony. W uzasadnieniu wskazał art. 12 ust. 4 pkt 1 oraz art.16 ust. 1 pkt 10 lit. a) u.p.d.o.p. oraz art. 15 ust. 1 a) u.p.d.o.p. i uznał, że w świetle powyższych przepisów skutki wynikające ze spłaty kredytu indeksowanego kursem waluty zagranicznej są obojętne podatkowo. W przedstawionym stanie faktycznym, zdaniem organu podatkowego, mamy do czynienia z umową o kredyt indeksowany kursem waluty zagranicznej, a nie z umową posiadającą cechy umowy kredytu oraz walutowego kontraktu terminowego.
W zażaleniu na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. strona wniosła o jego uchylenie, podnosząc, że postanowienie zostało wydane po upływie terminu, o którym mowa w art. 14 b) § 3 Ord. pod.
Decyzją z dnia 13 stycznia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił uchylenia kwestionowanego postanowienia. W uzasadnieniu podniósł, że trzymiesięczny termin do wydania postanowienia w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego przypadał na dzień 16 sierpnia 2005 r. Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego podpisane zostało w dniu 11 sierpnia 2005 r., zatem zdaniem organu odwoławczego postanowienie to zostało wydane z zachowaniem 3 miesięcznego terminu do jego wydania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub - w przypadku uznania, że brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji - o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego poprzedzającego zaskarżoną decyzję. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie:
- 1) błędną wykładnię przepisów o postępowaniu i niewłaściwe ich zastosowanie, tj. art.14a) § 1, art. 14 b) § 3 i 4, art. 14 c) § 5 Ord. pod.,
- 2) błędną wykładnię przepisów prawa materialnego, tj. 12 ust. 4 pkt 1, art. 16 ust. 1 pkt10, art. 16 ust. 1 pkt 8 b) oraz art. 16 ust. 1 b) u.p.d.o.p.,
- 3) naruszenie art. 121, art. 122, art. 123, art. 124, art. 187 § 1 i art. 191 Ord. pod., a także art. 210 § 1 pkt 4 i 6 oraz art. 210 § 4 Ord. pod. przez niewskazanie w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji żadnych przepisów prawa materialnego oraz błędne ustalenia faktyczne i wadliwe uzasadnienie prawne decyzji.
Zdaniem skarżącej stan faktyczny niniejszej sprawy nie został prawidłowo ustalony, a organy obu instancji w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć ograniczyły się do wypowiedzenia poglądów na temat umów o "kredyt denominowany".
Nadto zdaniem Spółki po upływie terminu określonego w art. 14 b) § 3 i § 4 Ord. pod. organ podatkowy nie mógł wydać postanowienia w sprawie, w której stało się wiążące stanowisko wnioskodawcy. Podkreśliła, że dzień wskazany w decyzji organu odwoławczego jako dzień wydania postanowienia, tj. 11 sierpnia 2005 r., czyli dzień sporządzenia postanowienia (czy podpisania) przez upoważnianego pracownika urzędu skarbowego nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia upływu terminu trzymiesięcznego, ponieważ w tym dniu pismu organu I instancji nadano wyłącznie formę, o której mowa w art. 14 a) § 4 i art. 217 § 1 Ord.pod. Postanowienie zawierające interpretację zostało doręczone podatnikowi po upływie tego terminu, co powoduje skutki, o których mowa w art. 14 b) § 3 Ord. pod.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 lutego 2007 r., sygn.akt.III SA/Wa 3931/06, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego W. z dnia 11 sierpnia 2005 r., stwierdzając, że uchylona decyzja oraz postanowienie nie mogą być wykonane w całości. Sąd stwierdził, że nieuprawnione było wydanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. postanowienia sprzecznego ze stanowiskiem podatnika i utrzymanie go w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w W., ponieważ w chwili wydania przez organ I instancji postanowienia, wiążące było już stanowisko podatnika.
Organ podatkowy wniósł skargę kasacyjną i zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów. Na podstawie art. 173 i art. 174 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej p.p.s.a) zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 14b §3 Ord. pod. poprzez jego błędną wykładnię, jak również - w związku z art. 212 zd. pierwsze tej ustawy - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organu Spółka wniosła o jej oddalenie oraz zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu. W świetle stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt I FPS 2/08, sformułowane w tej skardze zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit "c", w związku z art. 14 b § 3 i art. 212 zdanie pierwsze Ord.pod. (jednocześnie przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie) należy uznać za całkowicie bezzasadne. Zgodnie z tezą powołanej uchwały, w stanie prawnym obowiązującym w 2005 r. pojęcie "niewydanie postanowienia" określone w art. 14 b § 3 Ord. pod., "oznacza brak jego doręczenia w terminie 3 miesięcy, od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w § 1 powołanego artykułu". Bezsporne jest, że w sprawie, w której zapadł zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia 11 sierpnia 2005 r., wydane na skutek wniosku o udzielenie interpretacji, który wpłynął do organu w dniu 16 maja 2005 r., zostało skutecznie doręczone Spółce w dniu 30 sierpnia 2005 r., a więc z uchybieniem terminu wskazanego w art. 14 b § 3 Ord.pod.
Płynie z tego wniosek, że wbrew zapatrywaniom autora skargi kasacyjnej, sąd administracyjny pierwszej instancji słusznie wytknął wydanie interpretacji z naruszeniem wspomnianego przepisu, co uzasadniało uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającego ją postanowienia.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżony wyrok nie naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 14 b § 3 i art. 212 Ord. pod., na mocy art. 184 wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt.2 tej ustawy.