Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 118/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do zaprzestania prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto podniósł, że sytuacja finansowa nie pozwala mu na zapłacenie podatku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Wniesienie skargi do sądu zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.) nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu, przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04).
Stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący ograniczył się do twierdzeń, że wykonanie decyzji doprowadzi do zaprzestania działalności gospodarczej, a jego sytuacja finansowa nie pozwala na zapłacenie podatku. Powołując określone okoliczności, skarżący powinien chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie. Za niewystarczające należy uznać ograniczenie się przez skarżącego do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje zaprzestanie działalności gospodarczej. Sama zatem obawa skarżącego, że egzekucja należności pieniężnych stworzy niebezpieczeństwo zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, a jego sytuacja finansowa nie pozwala na zapłacenie podatku bez przedstawienia całokształtu sytuacji finansowej i osobistej strony nie pozwala na stwierdzenie istnienia którejkolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
W kontekście powyższych uwag Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony przez podatnika w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. W złożonym wniosku nie wskazano w ogóle na czym miałoby polegać wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji. Wnioskodawca nie przedstawił także żadnych dokumentów mających wskazywać na zasadność jego twierdzeń. Stwierdzić należy, iż strona nie wykazała, że w jej przypadku zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ogólne twierdzenia dotyczące sytuacji finansowej i konieczności zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej nie zostały niczym poparte, a przede wszystkim nie wykazano, że skutkuje to niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.