Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z dnia 25 listopada 2010 r. E. M. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 20 lipca 2007 roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok. Zdaniem skarżącej wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji uzasadnione jest ważnym interesem strony,a także ważnym interesem publicznym, bowiem wydanie,bądź wykonanie decyzji tak rażąco naruszających powszechnie obowiązujący porządek prawny godzi w podstawowe zasady postępowania podatkowego, a nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, a ze względu na powszechnie stosowaną praktykę przez organy podatkowe zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu wniosku dodatkowo wskazała, że w niniejszej sprawie wykonanie decyzji i podjęcie działań w kierunku wyegzekwowania kwoty znacznie przekraczającej przecież miesięczne dochody skarżącej, które jak wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy są w całości wydatkowane na zaspokojenie jej najbardziej podstawowych potrzeb w postaci kosztów wyżywienia, utrzymania i zakupu niezbędnych leków,które ze względu na stan zdrowia musi zażywać, a także pokrywanie niezbędnych zobowiązań finansowych w postaci regulowania opłat za media (prąd, gaz w okresie zimowych ok.300 zł miesięcznie) i opłat czynszowych, a także rat kredytowych i pożyczek remontowej oraz z kasy zapomogowej spowoduje dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a poza tym zachodzi niebezpieczeństwo utraty zdrowia, a nawet życia. Powyższe powoduje zatem,iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest w tym przypadku w pełni uzasadniony przywołanymi okolicznościami całkowicie uprawdopodobniającymi możliwość wyrządzenia skarżoną decyzją znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz., Wolters Kluwer 2009, s. 206). Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.).
W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych przesłanek ustawowych z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie przedstawiła żadnych informacji pozwalających na ustalenie jej stanu majątkowego i finansowego. Nie załączono także żadnych dokumentów sytuacje tę obrazujących, które mogłyby przekonać Sąd o konieczności udzielenia ochrony tymczasowej. Samo powoływanie się przez skarżącą na trudną sytuację finansową i zdrowotną bez wskazania konkretnych danych, a w szczególności powoływanie się na dane (niesprecyzowane) we wniosku o udzielenie pomocy nie stanowi w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zadośćuczynieniu wykazania przesłanek,o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że realizacja zobowiązań podatkowych w ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Jak wynika z zaskarżonej decyzji obciążenie to za rok 2003 dla skarżącej wynosi 1653,30 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny jednocześnie nadmienia, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, o czym stanowi art. 61 § 4 p.p.s.a. To jednak w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
W konsekwencji powyższych konstatacji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.