Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 5.05.2016 r. oddalił skargę Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością J. z siedzibą w M.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2013.
W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej skarżąca Spółka wniosła także o wstrzymanie wykonania "decyzji podatkowej" do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej. Podniosła, że wykonanie tej decyzji z pewnością będzie skutkować wszczęciem postępowania egzekucyjnego oraz sprzedażą w drodze licytacji posiadanej przez skarżącą nieruchomości, gdyż nie ma ona innego majątku, z którego możliwe byłoby zaspokojenie wierzyciela podatkowego. Natomiast wstrzymanie wykonania decyzji umożliwi skarżącej podjęcie innych kroków dla uzyskania środków na uregulowanie zaległości podatkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) możliwość wstrzymania wykonania decyzji, zaskarżonej do sądu administracyjnego, warunkowana jest wystąpieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania tej decyzji. W rozpoznawanej sprawie skutek wykonania decyzji w postaci wszczęcia postępowania egzekucyjnego oraz skierowania egzekucji do nieruchomości skarżącej i licytacyjnej sprzedaży tej nieruchomości, jest wysoce hipotetyczny i nie oparty na racjonalnych przesłankach. Na mocy art. 7 § 2 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) organ egzekucyjny ma obowiązek stosowania takich środków egzekucyjnych, które wprawdzie prowadzą bezpośrednio do wykonania egzekwowanego obowiązku, ale które zarazem są najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.
Zaskarżona decyzja kreuje obowiązek świadczenia pieniężnego skarżącej w kwocie 117 329 zł, ale – jak wynika z ustaleń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, poczynionych przy okazji rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy – w roku 2015 skarżąca uzyskała przychód netto w wysokości 726 365,20 zł, a saldo jej rachunku bankowego na dzień 30.07.2016 r. wynosiło 88 178,38 zł. Wielkości te wskazują, że możliwa jest zastosowanie innych środków egzekucyjnych, niż egzekucja z nieruchomości, choćby w postaci egzekucji z rachunku bankowego skarżącej lub z innych jej wierzytelności, które to środki egzekucyjne byłyby mniej uciążliwe dla skarżącej, ale także łatwiejsze do zastosowania dla organu egzekucyjnego.
Założenie, które legło u podstaw wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być więc uznane za przekonujące, ponieważ nawet gdyby doszło do wszczęcia egzekucji przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego, mało prawdopodobne jest zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci egzekucji z nieruchomości skarżącej. Oznacza to, że nie została wykazana określona w art. 61 § 3 P.p.s.a. i warunkująca możliwość wstrzymania wykonania decyzji przesłanka spowodowania wykonaniem decyzji trudnych do odwrócenia skutków. Prowadzi to do oddalenia wniosku skarżącej przy odpowiednim zastosowaniu tego przepisu w postępowaniu kasacyjnym na mocy art. 193 P.p.s.a.