Uzasadnienie
Do skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2448/14, K. L. (dalej: skarżący, strona) dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że obecnie nie posiada środków pieniężnych ani majątku, by uiścić należny podatek wynikający z kwestionowanej decyzji (228.945 zł). Aktualnie jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura w wysokości 961,78 zł, natomiast jego żona otrzymuje emeryturę w kwocie 886,90 zł. Następnie skarżący wskazał, że ze względu na wiek on oraz jego żona ponoszą koszty leczenia (skarżący około 300 zł miesięcznie). Skarżący załączył do wniosku wyciąg z konta bankowego (za 1 miesiąc), kserokopie rachunków za leki, zeznanie podatkowe za 2014 r. oraz dokumentację medyczną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) mający zastosowanie w tej sprawie na podstawie art. 193 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie może zostać zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący w sposób przekonujący argumentował, że przy tak niskich dochodach jego i żony (oraz braku wystarczającego majątku) przymusowa egzekucja należności wynikającej z zaskarżonej decyzji doprowadzi go do pozbawienia możliwości zakupu niezbędnych lekarstw. To zaś będzie jednoznaczne z wyrządzeniem mu znacznej szkody i zaistnieniem ryzyka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący spełnił wymóg uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.