Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sygn. akt I SA/Gl 1058/15 oddalił skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 21 stycznia 2015r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r.
Od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości.
Pismem z dnia 12 lipca 2016r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że strona skarżąca spełniła warunki konieczne do wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ wszczęcie egzekucji przeciwko stronie skarżącej " jest głęboko niesprawiedliwe i narusza jego godność, co jest skutkiem trudnym do odwrócenia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania.
Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. W judykaturze dominuje stanowisko – akceptowane przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu – kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1501/11, z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 czy z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07– treść orzeczeń dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi zatem poprzeć go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawić konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a
Mając powyższe uwagi na względzie należy uznać, że strona skarżąca nie wykazała, aby w jej sytuacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przedstawiona przez stronę argumentacja opiera się na ogólnych stwierdzeniach, które nie wskazują na czym na czym konkretnie miałaby polegać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.