Uzasadnienie
- 1. Postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r., I SA/Łd 141/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę W. B.(dalej: skarżący) bowiem nie została od niej wniesiona opłata.
Powyższe rozstrzygnięcie skarżący zaskarżył w całości skargą kasacyjną. Podniósł, że prawo pomocy zostało mu przyznane postanowieniem w dniu 6 marca 2015 r., zatem nie był zobowiązany wnieść opłatę od skargi. Z powyższego wynika, że postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 5 marca 2015 r. należy uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Łodzi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
- 2. Rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji jest prawidłowe, a skarga kasacyjna niezasadna.
W skardze kasacyjnej podniesiono, że prawo pomocy zostało przyznane skarżącemu postanowieniem z dnia 6 marca 2015 r. przez WSA w Łodzi. Jest to prawda, jednakże prawo pomocy zostało skarżącemu przyznane w sprawie I SA/Łd 142/15, a nie w sprawie I SA/Łd 141/15. Prawo pomocy przyznane w jednym postępowaniu nie rozciąga się automatycznie na wszystkie postępowania toczące się przed tym samym sądem. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być złożony do każdej sprawy oddzielnie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2011 r., II OZ 382/11) – osobno wniosek do sprawy I SA/Łd 141/15 i osobny do I SA/Łd 142/15. Sąd nie jest związany rozstrzygnięciami z zakresu prawa pomocy wydanymi w innych sprawach - nawet, jeżeli stroną jest ten sam skarżący (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2008 r., II OZ 308/08).
W niniejszej sprawie na etapie rozpoznawania jej przed sądem pierwszej instancji pod sygnaturą I SA/Łd 141/15 skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy. Złożył go w sprawie I SA/Łd 142/15. Jeżeli w sprawie I SA/Łd 141/15 skarżący nie złożył stosownego wniosku, to sąd nie przyznał prawa pomocy.
Tym samym skarżący zobowiązany był opłacić wniesioną w tej sprawie skargę. Trafnie sąd wezwał skarżącego do wniesienia opłaty. Skoro skarżący nie opłacił skargi – zasadnie sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. odrzucił skargę jako nieopłaconą.
3. W niniejszej sprawie, która przed sądem I instancji toczyła się pod sygnaturą I SA/Łd 141/15, wniosek o prawo pomocy skarżący złożył dopiero wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej. Prawo pomocy zostało skarżącemu przyznane na etapie postępowania kasacyjnego. Dzięki temu skarżący nie musiał uiszczać opłaty od skargi kasacyjnej. Zobowiązany był jednak uiścić ją od skargi z powodów wyżej wskazanych.
4. Wobec stwierdzenia, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny skargę tę oddalił na podstawie art. 184 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po jej rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 1 p.p.s.a.