Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Po 331/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 20 stycznia 2012 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 23 lutego 2012 r. A. R., reprezentowany przez adwokata A. K., zaskarżył ww. postanowienie.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz przedłożenie pocztowego dowodu nadania skargi do Dyrektora Izby Skarbowej w P. Ponadto został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, - w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpisy powyższych zarządzeń zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 kwietnia 2012 r., a zatem termin do ich wykonania upłynął z dniem 12 kwietnia 2012 r.
W zakreślonym w zarządzeniach terminie, tj. w dniu 12 kwietnia 2012 r. pełnomocnik strony usunął ww. braki formalne skargi, jednakże nie uiścił należnego od skargi wpisu sądowego.
Wobec faktu, że w zakreślonym terminie skarga nie została opłacona, Sąd pierwszej instancji orzekł o jej odrzuceniu.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w całości skargą kasacyjną strony, która wnosząc o jego uchylenie w całości na podstawie art. 145 ust. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z obowiązującymi przepisami, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 220 § 3 p.p.s.a., polegające na przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi z dnia 17 lutego 2012 r. w terminie, poprzez uiszczenie wpisu, podczas gdy nie został do tego wezwany.
Autor skargi kasacyjnej wskazał, że skarżący pismem dnia 2 kwietnia 2012 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania przed sądami administracyjnymi oraz pocztowego dowodu nadania skargi do Dyrektora Izby Skarbowej W P. Braki te uzupełnił pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. Nie otrzymał natomiast wezwania do uiszczenia wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało odebrane przez pracownika pełnomocnika strony w dniu 5 kwietnia 2012 r., a zatem termin do jego uiszczenia upłynął z dniem 12 kwietnia 2012 r. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego tylko jednym zadaniem stwierdził, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu.
Należy wskazać, że w aktach sądowych znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru (k. 14), z którego wynika, że przesyłka z dnia 2 kwietnia 2012 r. zawierała wezwanie do usunięcia braków, wezwanie do uiszczenia wpisu oraz odpowiedź na skargę. Przesyłka zaadresowana była do adw. A. K., a odebrał ją pracownik pełnomocnika. Sam fakt dotarcia przesyłki nie był zresztą kwestionowany, a braki formalne skargi zostały uzupełnione w zakreślonym terminie.
Gdyby nawet przyjąć – czego zresztą w żaden sposób pełnomocnik skarżącego nie próbował nawet uprawdopodobnić – że przesyłka rzeczywiście nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, to wiedząc co powinna ona zawierać (a wiedza ta wynikała z podpisanego przez pracownika pełnomocnika zwrotnego poświadczenia odbioru), pełnomocnik strony powinien podjąć czynności w celu dowiedzenia się jaki powinien być wpis sądowy i go uiścić.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił.