Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (I SA/Gd 1416) pełnomocnik S. W. – nazywanego dalej "Skarżącym", zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku.
W motywach wniosku pełnomocnik strony zwrócił uwagę, że postępowanie podatkowe względem Skarżącego zostało wszczęte ze znaczną zwłoką, następnie opisał przebieg postępowania podatkowego i powołał się na trudną sytuację finansową jego mocodawcy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 rzeczonego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy dokonywaniu wykładni powyższych pojęć zaznaczyć należy, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Warszawa 2009, s. 205). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10, wszystkie orzeczenia dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
We wniosku strona nie uprawdopodobniła żadnej z tych okoliczności. Ogólne powołanie się na trudną sytuację finansową i znaczną wysokość określonego w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego nie spełnia wymogów udzielenia stronie ochrony tymczasowej.
Ponadto doświadczony pełnomocnik powinien wiedzieć, że przywołane przez niego argumenty, dotyczące nieprawidłowości w przebiegu postępowania, mogą mieć wpływ przy badaniu zgodności z prawem zaskarżonego aktu, ale nie odpowiadają one przesłankom wyrażonym w art. 61 § 3 P.p.s.a. Powinien mieć również świadomość, że ogólnikowe wskazanie na trudną sytuację finansową jego mocodawcy, bez przedstawienia dokumentów źródłowych i bliższego wyjaśnienia na czym konkretnie miałyby polegać w jego przypadku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – nie może odnieść pożądanych przez stronę skutków.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.