Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę W. sp. j. [...] z siedzibą w D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 21 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji składników majątkowych zajętych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Sąd pierwszej instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,- zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 3 kwietnia 2013 r., a wpis uiszczono 11 kwietnia 2013 r. Sąd uznał, że wpis został uiszczony już po upływie siedmiodniowego terminu i skargę odrzucił.
Ponadto Sąd wskazał, że w dokumencie pełnomocnictwa nadesłanym przez pełnomocnika skarżącej błędnie określono datę wydania zaskarżonego aktu, co stanowiło podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.).
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego postanowienia pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wskazał, że dowód odebrania przesyłki został przez Sąd błędnie odczytany, w konsekwencji zaś mylnie przyjęto, że doręczenie miało miejsce w dniu 3 kwietnia, a nie 5 kwietnia 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
Istota niniejszej sprawy sprowadza się do ustalenia daty doręczenia zarządzenia wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji doszedł do błędnego wniosku, że ww. zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 kwietnia 2013 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru (karta 20) jednoznacznie wynika, że doręczenia dokonano w dniu 5 kwietnia 2013 r., w konsekwencji zaś przyjąć należało, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu następnym, a wiec 6 kwietnia 2013 r. Uzupełnienie braków skargi w dniu 11 kwietnia 2013 r. zostało zatem dokonane z zachowaniem terminu, a odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. nie miało usprawiedliwionych podstaw.
Nie było też podstaw do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dokumencie pełnomocnictwa nadesłanym przez pełnomocnika skarżącej błędnie określono datę wydania zaskarżonego aktu. Istotnie, w dokumencie tym wskazano, że skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 marca 2013 r., zamiast 21 stycznia 2013 r. Zapis taki potraktować należało jako oczywistą omyłkę, która nie mogła pociągać za sobą tak poważnych konsekwencji jak odrzucenie skargi i tym samym zamknięcie skarżącej drogi do poddania rozstrzygnięcia organu podatkowego kontroli sądowoadministracyjnej. Zwrócić należy uwagę, że prócz określenia daty, w dokumencie pełnomocnictwa podano także indywidualny numer postanowienia, który w sposób wystarczający dookreślał akt, na który wniesiono skargę.
W konsekwencji, uznać należało, że i ten brak formalny skargi został uzupełniony w terminie, a w związku z powyższym odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. naruszało przepisy obowiązującego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną i uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 182 § 1 oraz art. 185 § 1 P.p.s.a.