Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 209/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. G. (dalej: "Skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "WSA") z dnia 27 września 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 725/10 oddalającego skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 stycznia 2010 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
Od powyższego wyroku została przez Skarżącego złożona skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 209/11, w której wniesiono o wznowienie postępowania zakończanego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanego wyżej i w konsekwencji uchylenie wyroku WSA z dnia 27 września 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 725/10 oraz przekazanie temu sądowi sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W piśmie z dnia 22 października 2015 r. Skarżący cofnął skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 209/11.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym.
Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 572 – 573. Skoro Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że cofnięcie skargi o wznowienie postępowania w rozpoznawanej sprawie jest dopuszczalne. W tych okolicznościach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 276 p.p.s.a., postanowiono o umorzeniu postępowania wznowieniowego.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.