Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 259/10 K.K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 15 lutego 2010 r. nr [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.
Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy przy tym uznać, że to na skarżącym ciąży obowiązek wskazania okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Złożony przez skarżącego wniosek powinien zostać należycie uzasadniony, tak aby umożliwić ocenę zaistnienia kryteriów wskazanych w ustawie.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności, które by uzasadniały konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji: nie przedstawiono żadnych informacji dotyczących sytuacji strony i wpływu, jaką miałoby dla niej ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji, uniemożliwiając tym samym ocenę zasadności wniosku na obecnym etapie postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.