Uzasadnienie
Wyrokiem z 20 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Lu 902/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę L.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 30 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r.
Od powyższego orzeczenia, L.T. wniosła 22 lipca 2011 r. skargę kasacyjną a 22 lutego 2013 r. złożyła wniosek o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu swojego wniosku podniosła, że on i jej małżonek są osobami bardzo chorymi a wykonanie decyzji pozbawi ich możliwości ratowania zdrowia a nawet życia. Ponadto, wykonanie decyzji nie pozostałoby obojętne dla ich budżetu domowego i wiązałoby się z trudnymi do odwrócenia skutkami i możliwością wyrządzenia znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Konstrukcja omawianego przepisu wskazuje, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, iż w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej.
W sytuacji gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia.
Tymczasem skarżąca poza szczegółowym przedstawieniem stanu swojego zdrowia i twierdzeniem, że wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki zachodzą, w najmniejszym nawet stopniu swych twierdzeń nie uprawdopodobniła. Stan zdrowia strony skarżącej może mieć wpływ na ocenę, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w ww. przepisie ale jedynie w połączeniu z zobrazowaniem jej sytuacji materialnej.
Do wniosku skarżącej nie zostały załączone żadne dokumenty obrazujące jej rzeczywistą kondycję finansową, ani stan jej majątku. Wnioskodawczyni nie podała żadnych bliższych informacje w tym zakresie. Podkreślić w tym miejscu należy, że sąd nie jest zobowiązany z urzędu ustalać, czy wynikająca z decyzji kwota jest wartością, której utrata stanowi dla skarżącej znaczną szkodę. Również dokumenty znajdujące się w aktach zgromadzonych przez Sąd I instancji nie pozwalają na dokonanie takich ustaleń. Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się wnioskodawca, to on musi uprawdopodobnić podnoszone we wniosku okoliczności, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Ich brak nie pozwala na zweryfikowanie twierdzeń skarżącej w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.