Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 92/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł o oddaleniu skargi L. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 listopada 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r.
Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi kasacyjny Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest do zbadania jej dopuszczalności. W pierwszej kolejności Sąd sprawdza, czy skarga została wniesiona w terminie, czy została wniesiona przez stronę, czy została sporządzona przez upoważnioną do tego osobę, czy została wniesiona po doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, czy została wniesiona od orzeczenia, od którego przysługuje taki środek prawny oraz czy spełnia określone w przepisach wymogi co do jej formy i treści. Te ostatnie wynikają z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej P.p.s.a.), w którym ustawodawca podzielił je na dwa grupy.
Po pierwsze, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym pismu w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 i art. 47 P.p.s.a., po drugie, skarga powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, 2) wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, 3) przytoczenie podstaw kasacyjnych, 4) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, 5) oznaczanie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Są to elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej.
Zarówno w ukształtowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jak też w doktrynie podkreśla się, że braki w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, że skarga kasacyjna dotknięta jest brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usunięcia braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 183 § 1 P.p.s.a. powoduje, że sąd ten władny jest badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej (powyższa podstawa musi być wyraźnie sformułowana, sąd nie może się jej domyślać) oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w przedmiotowej skardze kasacyjnej brak jest wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia. Przy związaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 P.p.s.a.) uniemożliwia to merytoryczne rozpoznanie tego pisma. Wnoszący skargę kasacyjną jest dysponentem postępowania przed sądem drugiej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domniemywać intencji wnoszącego skargę kasacyjną.
Skargę kasacyjną sporządzają profesjonaliści (art. 175 P.p.s.a.) i wobec tego powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzać wątpliwości interpretacyjnych. Skoro skarga kasacyjna pozbawiona jest wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, będącego jej elementem konstrukcyjnym to podlega ona odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.