Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Po 786/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobierczyni za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok. Powyższy wyrok w całości Strona zaskarżyła skargą kasacyjną. W środku odwoławczym zarzucono "naruszenie prawa przez jego niewłaściwą wykładnię i zastosowanie, pominięcie okoliczności prawnych rzutujących w istotny sposób na rozstrzygnięcie w sprawie, a związanych z przesłankami nieważności postępowania początkującego ustaloną następnie odpowiedzialność podatkową skarżących, jak również wewnętrzną sprzeczność treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, wskazaną szczegółowo w dalszej części skargi kasacyjnej".
Pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie reformacyjne uwzględniające oddalone skargi. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga kasacyjna ze względu na wysoce sformalizowany charakter jest obwarowana, wprowadzonym w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, dalej: "p.p.s.a.") przymusem adwokacko - radcowskim. Ma on na celu zapewnienie prawidłowego i kompetentnego sporządzenia skargi kasacyjnej zarówno pod względem merytorycznym jak i formalnym.
W artykule 176 p.p.s.a. zostały określone wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom formalnym, stawianym dla pisma w postępowaniu sądowym, o których mowa w art. 46 tejże ustawy, a dodatkowo spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla tego środka zaskarżenia. Wymaganiom tym przypisuje się charakter materialny i należy do nich: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Niespełnienie wymagań materialnych wyklucza dopuszczalność ich uzupełnienia i prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej.
Oznacza to rozpoznanie sprawy w ramach wyznaczonych wszystkimi zarzutami, przytoczonymi w powołanych podstawach kasacyjnych. Brak owych podstaw, oznacza brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, uniemożliwiający rozpoznanie sprawy.
Podkreślić należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09 przytoczenie podstaw kasacyjnych, rozumiane jako wskazanie przepisów, które - zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną - zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny, nakłada na Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 p.p.s.a., obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów przytoczonych w podstawach kasacyjnych.
Jednak nawet tak szerokie ujęcie podstaw kasacyjnych nie zwalnia autora skargi kasacyjnej z obowiązku wskazania konkretnych przepisów prawa i uzasadnienia w jaki sposób zostały one naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej powołał wprawdzie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przepis 98 § 1 ordynacji podatkowej i 1034 kc. Wskazał, że przepisy te legły u podstaw zaskarżonego wyroku. Nie sformułował jednak w stosunku do tych norm konkretnych zarzutów.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 180 w związku z art. 178 oraz art. 176 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.