Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 572/10, mocą którego oddalono skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r., A. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta R. Jako podstawę prawną wskazał art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że realizacja tej decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych skutków oraz powstania znacznej szkody.
Skarżący zatrudnia w swojej działalności wiele osób, a obecnie, ze względu na "martwy sezon" w budownictwie, nie stać go na ponoszenie dodatkowych kosztów opodatkowania nieruchomości. Wykonanie decyzji może wpłynąć negatywnie na płynność finansową prowadzonego przez Skarżącego przedsiębiorstwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., mający zastosowanie w tej sprawie, sąd może na wniosek Skarżącego postanowić o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony. Ponadto dotyczy ono wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji.
Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy jeszcze raz podkreślić – jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a.
We wniosku złożonym w niniejszej sprawie Strona obowiązkowi temu nie sprostała. Skarżący prowadzi firmę budowlaną zatrudniającą wiele osób. Zarówno działanie w tej branży, jak i fakt zatrudniania dużej liczby pracowników, pozwala przypuszczać, że skala działalności Skarżącego jest znaczna. Jeśli chodzi natomiast o "martwy sezon" w budownictwie, to nie jest to zjawisko nagłe i niespodziewane: występuje on zimą każdego roku, co powinno skłaniać przedsiębiorców do przygotowania się finansowo na ten okres. W tych okolicznościach doświadczenie życiowe nakazuje wątpić, by zapłata – nawet jednorazowa – kwoty 2.183 zł tytułem podatku od nieruchomości mogła wyrządzić Skarżącemu jakąkolwiek szkodę. Tym bardziej więc trudno doszukać się w stanie faktycznym tej sprawy "nieodwracalnych skutków", na które powołuje się Strona we wniosku, nie precyzując jednak, na czym mogłyby one polegać. Za okoliczność taką nie może być uznane gołosłowne twierdzenie o negatywnym wpływie wykonania decyzji na płynność finansową firmy Skarżącego. Wniosek Strony nie wskazuje żadnych konkretnych zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
To powoduje, że wniosek jako bezzasadny należało w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. oddalić.