Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia z dnia 19 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 1441/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Gminy G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 października 2015 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie przekazania kwoty podatku od czynności cywilnoprawnych na rachunek gminy.
Pismem z dnia 24 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną.
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej stwierdzono, że nie zawiera ona wniosku, o którym mowa w art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", o jej rozpoznaniu na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pism strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
We wniesionej przez Gminę skardze kasacyjnej brak jest wymaganego na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Skarga kasacyjna obarczona jest zatem brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu. Brak ten może ulec konwalidacji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika Gminy do złożenia oświadczenia zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w celu uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego.