Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 18 października 2011 r., sygn. akt II FSK 2301/10

Uzasadnienie

1. 1. Wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 286/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – po rozpoznaniu skargi A. K. (dalej: Skarżący) na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 12 października 2009 r., nr [...], wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych – (I) uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, (II) stwierdził, że nie może być ona wykonana w całości i (III) zasądził od Ministra Finansów na rzecz Skarżącego kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 146 § 1, art. 152 i art. 200 w związku z art. 205 § 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.).
2. 2. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (jako organ upoważniony przez Ministra Finansów, reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od w.w. wyroku WSA w Warszawie domagając się: (1) jego uchylenia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy lub ewentualnie (2) jego uchylenie w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie. Organ interpretacyjny zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego, tj. niewłaściwe zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a/ ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), wynikające z błędnego poglądu, iż powyższy przepis powinien być stosowany z uwzględnieniem przepisów prawa wspólnotowego, tj. art. 18, art. 39 i art. 43 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r., Nr 90 poz. 864/2 z późn. zm.).
3. 3. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 października 2011 r. Dyrektor IS w W. (reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego) cofnął skargę kasacyjną.
4. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
5. 4.1. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a., a zatem – zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. – cofnięcie skargi kasacyjnej przez wnoszącego ją Dyrektora IS w W. jest skuteczne.
6. 4.2. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.