Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1106/14, oddalającego skargę A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 30 czerwca 2014 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej podlega odrzuceniu.
Zauważyć należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) przewiduje wyłącznie możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, że możliwość udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polega jedynie na wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności objętych zakresem kontroli sądowoadministracyjnej. Nie obejmuje ona w tym zakresie możliwości wstrzymania wykonania nieprawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
Odnosząc się do wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano możliwości wstrzymania wykonania nieprawomocnych orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Również z uzasadnienia złożonego wniosku nie wynika, że intencją strony było skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, uregulowanej w art. 61 § 3 P.p.s.a., tym samym brak jest podstaw do weryfikowania sytuacji strony w kontekście przesłanek z tego przepisu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.