Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie o sygn. akt III SO/Wa 27/12, odrzucił wniosek P. P. – nazywanego dalej "Skarżącym", w przedmiocie zabezpieczenia dowodu z przesłuchania świadka w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. Z uzasadnienia postanowienia sądu pierwszej instancji wynika, że Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z przesłuchanie świadka – prokuratora, który brał udział w przeszukaniu pomieszczeń należących do Skarżącego – na okoliczność zgromadzenia w przeszukiwanym lokalu map i starodruków. Przesłuchanie tegoż świadka jest niezbędne dla zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i wyjaśnienia sprawy. Jednakże przeprowadzenie wnioskowanego dowodu w trakcie postępowania podatkowego nie jest możliwe z uwagi na związanie prokuratora obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej. Wskazując na art. 48 § 1 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. 2011 Nr 270, poz. 1599 z późn. zm.) Skarżący podniósł, że obowiązek ten ustaje, gdy prokurator składa zeznania przed sądem – stąd też w oparciu o art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Skarżący wystąpił do sądu o zabezpieczenie dowodu.
W ocenie sadu pierwszej instancji, wniosek należało odrzucić, ponieważ nie mieścił się on w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 P.p.s.a. W motywach postanowienia wyjaśniono, że żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uprawnia sądu do zabezpieczenia dowodu z przesłuchania świadka w postępowaniu podatkowych. Podstawą do zabezpieczenia wnioskowanego dowodu nie mogą być również przepisy ustawy o prokuraturze.
W wywiedzionej od powyższego postanowienia skardze kasacyjnej Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 63 P.p.s.a. w zw. z art. 48 ust. 3 ustawy o prokuraturze. Pełnomocnik Skarżącego uzasadniając zarzuty skargi kasacyjnej podniósł, że konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego o zeznania świadka złożone przed sądem wynika z art. 48 ustawy o prokuraturze.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest bezpodstawna, przeto podlega oddaleniu. Jakkolwiek uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest lakoniczne i zawiera pomyłki co do nazwiska Skarżącego i prokuratora, który miałby być przesłuchiwany, odpowiada ono prawu (art. 184 P.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponieważ wniosek złożony przez Skarżącego nie wszczyna postępowania sądowoadministracyjnego (art. 63 P.p.s.a.), należało go odrzucić. Jego przedmiot – uzupełnienie postępowania dowodowego o zeznania świadka przesłuchanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym – nie mieścił się bowiem w granicach kognicji sądów administracyjnych zakreślonej w art. 3 i 4 P.p.s.a. (kontrola działalności administracji publicznej i rozstrzyganie sporów kompetencyjnych).
Nieuzasadnionym jest również powiązanie art. 63 P.p.s.a. z art. 48 ust. 3 ustawy o prokuraturze. Pierwszy z przywołanych przepisów zawiera klauzulę odsyłającą do przepisów uprawniających do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, art. 48 ust. 3 ustawy o prokuraturze warunku tego nie spełnia – nie stanowi o wszczynaniu postępowania sądowoadministracyjnego; nie wyraża explicite uprawnienia do wystąpienia z wnioskiem, tak jak ma czynią to np. art. 172, art. 55 § 1 i art. 289 § 1 P.p.s.a.
Na przeszkodzie rozpoznania wniosku Skarżącego stoi ponadto treść art. 133 § 1 i art. 106 § 3 P.p.s.a., w świetle których sądy administracyjne co do zasady nie przeprowadzają postępowania dowodowego – wyjątek stanowi przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a.