Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 maja 2017 r., I SA/Po 1136/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. C. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z 29 kwietnia 2016 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r.
W skardze kasacyjnej skarżący zawarł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podkreślić, iż z art. 15 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), w którym wyliczono kompetencje Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie wynika, aby w świetle tej ustawy Sąd ten był właściwym sądem do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Kompetencję taką posiadają wojewódzkie sądy administracyjne stosownie do art. 254 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Właściwość wojewódzkiego sądu administracyjnego ma w tym przypadku charakter wyłączny. Z unormowania tego wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, wniesiony do Naczelnego Sądu Administracyjnego już po skutecznym wniesieniu skargi kasacyjnej czy też skargi o wznowienie postępowania, obliguje ten Sąd do przekazania tego wniosku wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu celem rozpoznania (vide postanowienie NSA z 7 stycznia 2010 r., I OSK 1496/09,).
Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł o przekazaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.