Uzasadnienie
W punkcie drugim wyroku z 14 września 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od skarżącego C.C. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie - reprezentowanego na rozprawie przez radcę prawnego, kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, przyjmując omyłkowo, że podstawą wyliczenia tych kosztów jest wartość przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy zaskarżona decyzja nie była decyzją wymierzającą podatek, lecz decyzją wydaną w trybie wznowienia postępowania podatkowego.
W tej sytuacji należne organowi podatkowemu koszty postępowania wynoszą 240 zł zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.).
Stosownie do przywołanego przepisu stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie radca prawny Bartłomiej Nowak reprezentował organ podatkowy przed sądem pierwszej i drugiej instancji. Nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej ani odpowiedzi na skargę kasacyjną. W tej sytuacji koszty postępowania wynoszą 240 zł (50% z kwoty 480 zł).
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302,) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Ponieważ taka właśnie oczywista omyłka wystąpiła w sentencji wyroku, konieczne było jej sprostowanie, co też Naczelny Sąd Administracyjny uczynił na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 przywołanej ustawy.