Uzasadnienie
W sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2020 r., II FSK 2392/19, Sąd wskazał w pierwszym jego punkcie, że "uchyla zaskarżony wyrok w całości". Jednocześnie w uzasadnieniu wyroku jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Przepis ten wskazuje, że Naczelny Sąd Administracyjny w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej uchyla zaskarżone orzeczenie (...) i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie (...). Uchylenie zaskarżonego wyroku w całości na podstawie art. 185 p.p.s.a. i niewskazanie, że Sąd przekazuje sprawę wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu do ponownego rozpoznania było zatem oczywistą omyłką. Z akt sprawy wynika, że sądem pierwszej instancji był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Prawidłowo Naczelny Sąd Administracyjny powinien był wskazać w punkcie pierwszym, że "uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania". Stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Ponieważ taka właśnie oczywista omyłka wystąpiła w sentencji wyroku, konieczne było jej sprostowanie, co też Naczelny Sąd Administracyjny uczynił na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a.