Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2398/13

Uzasadnienie

1.B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 listopada 2012 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2013 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 25 lutego 2013r.

Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. sygn.. akt I SA/Gd 220/13 odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 lutego 2013 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 4 marca 2013 r.

Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270),dalej w skrócie "ppsa", sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

1. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżąca zarzuciła:

1. 1. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa poprzez niezasadne przyjęcie, że skarga nie została uzupełniona podczas, gdy podpisany egzemplarz skargi został przesłany przez skarżącą B. B. do WSA listem poleconym nadanym 4.03.2013r. razem z wypełnionymi formularzami dotyczącymi wniosku o przyznanie pomocy prawnej
2. 2. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa oraz zasady zaufania obywateli do państwa poprzez przyjęcie, że brak podpisanego egzemplarza skargi przy jednoczesnym złożeniu podpisanego wniosku o adwokata z urzędu uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, podczas gdy skarżąca występowała bez profesjonalnego pełnomocnika i ubiegała się o pomoc prawną jednocześnie z wniesieniem skargi do WSA a jej wniosek o pomoc prawną był zasadny; w związku z tym skarżąca mogła sądzić, że dopełniła obowiązków, a pozostałe kwestie formalne uzupełni jej pełnomocnik wyznaczony z urzędu.

Mając na uwadze powyższe wniosła o:

1. 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości
2. 2. przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do merytorycznego rozpoznania ewentualnie do przeprowadzenia postępowania o częściowe odtworzenie akt w trybie art. 295 i 296 ppsa
3. 3. dopuszczenie dowodów na okoliczność uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i dołączenie podpisanego egzemplarza skargi przez skarżącą B. B. do przesyłki poleconej nadanej 4.03.2013r., a to:
4. - dowodu z potwierdzenia nadania przesyłki poleconej z 4.03.2013r. (kopia w załączeniu), pisma przewodniego z 4.03.2013r. z załącznikiem (kopia w załączeniu) oraz koperty adresowanej do WSA nadanej 4.03.2013r. (w aktach sprawy) oraz adnotacji uczynionych na pismach przesłanych w tej kopercie i dołączonych do akt sprawy (w aktach sprawy)
5. - dowodu z wyciągów z systemu elektronicznej ewidencji pism sądowych i wszelkich innych urządzeń ewidencyjnych na okoliczność wpływu dwóch plików pism w jednej kopercie
6. - dowodów z zeznań skarżącej B. B..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

1. 3. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Przechodząc do merytorycznej oceny postawionego zarzutu Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że stosownie do treści art. 57 § 1 ppsa skarga powinna zawierać nie tylko elementy wymienione w jego pkt 1 - 3 (tzn. wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego - co w niniejszej sprawie pozostaje poza sporem) ale i powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Podpis musi być własnoręczny z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ppsa.

Ponadto, stosownie do art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu.

W niniejszej sprawie, strona skarżąca została prawidłowo wezwana zarządzeniem z 7 lutego 2013 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz wypełnienie formularza PPF w związku ze złożonym wnioskiem o udzielenie prawa pomocy. Prawidłowo także została pouczona, że nieusunięcie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie spowoduje jej odrzucenie (k.39 akt sądowych). Ww. wezwanie zostało doręczone w dniu 25 lutego 2013 r. (k.43 akt sądowych).

W następstwie wezwania skarżąca przesłała jedynie wypełniony formularz PPF. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej brak jakichkolwiek dowodów, że przesyłka z dnia 4 marca 2013 r. oprócz formularza PPF zawierała także podpisaną skargę. Nie potwierdzają tego w sposób wiarygodny także dołączone do skargi dokumenty, w tym dołączony podpisany egzemplarz skargi. Jak wynika z treści skargi kasacyjnej sama skarżąca nie ma pewności czy rzeczywiście przesyłka zawierał także podpisaną skargę "może dokument ten został niechcący podpięty pod inną przesyłkę do innych akt".

W tych okolicznościach Sąd uznaje rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za odpowiadające prawu bowiem z analizy akt wynika bezspornie, że przesłana przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie przesyłka z dnia 4 marca 2013 r. nie zawierała podpisanej skargi pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieusunięcia braków formalnych w terminie (k. 39 akt sądowych). Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi uznać należy, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.

Z tych to względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, zgodnie z art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ppsa.