Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 października 2014 r., I SA/Gl 370/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E. K.i A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 6 lutego 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r.
Pismem z dnia 31 sierpnia 2017 r. cofnięto skargę kasacyjną – karta 283.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 zdanie 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej: p.p.s.a.) wnoszący skargę kasacyjną może cofnąć skargę, zaś jej cofnięcie wiąże Naczelny Sąd Administracyjny. Art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. traktujący o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne nie może być stosowany w odniesieniu do skargi kasacyjnej z uwagi na to, że w myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej. Tym bardziej zatem Sąd związany jest brakiem skargi kasacyjnej. Zawarta w art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej (karta 174 t.I akt) skarżącemu i następcom prawnym skarżącej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.