Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę B.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 24 maja 2010r. w przedmiocie podatku dochodowego osób fizycznych za 2006r.
Od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną zaskarżając go w całości i podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi kasacyjny Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest do zbadania jej dopuszczalność. W pierwszej kolejności Sąd sprawdza, czy skarga została wniesiona w terminie, czy została wniesiona przez stronę, czy została sporządzona przez upoważnioną do tego osobę, czy została wniesiona po doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, czy została wniesiona od orzeczenia, od którego przysługuje taki środek prawny oraz czy spełnia określone w przepisach wymogi co do jej formy i treści. Te ostatnie wynikają z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w którym ustawodawca podzielił je na dwa grupy.
Po pierwsze, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym pismu w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a., po drugie, skarga powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, 2) wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, 3) przytoczenie podstaw kasacyjnych, 4) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, 5) oznaczanie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Są to elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej.
Zarówno w ukształtowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jak też w doktrynie podkreśla się, że braki w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, że skarga kasacyjna dotknięta jest brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usunięcia braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej, o którym mowa w przepisie art. 183 § 1 p.p.s.a. powoduje, że sąd ten władny jest badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej (powyższa podstawa musi być wyraźnie sformułowana, sąd nie może się jej domyślać) oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego.
Przechodząc od tych ogólnych rozważań na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że brak wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia (art. 176 in fine cyt. ustawy) przy związaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.) uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie tego pisma. Wnoszący skargę kasacyjną jest dysponentem postępowania przed sadem drugiej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domniemywać intencji wnoszącego skargę kasacyjną.
Skargę kasacyjną sporządzają profesjonaliści (art. 175 p.p.s.a.) i wobec tego powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzać wątpliwości interpretacyjnych. Skoro skarga kasacyjna pozbawiona jest wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, będącego jej elementem konstrukcyjnym, należało uznać, że jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.